Ένα ποίημα του Έκτορα Κακναβάτου

212
Ένα ποίημα του Έκτορα Κακναβάτου

Απόψε των σταγόνων

 
Με σπουργίτη ράμφος γράφω και  ξάφνου άνεμος
Φυσάει του κερατά παίρνοντας κιονόκρανα
την ιλαρά της κληματαριάς
τις αντένες του Ιούνη
το εσώρουχο της θάλασσας
κι εκείνο το υπερώο των Φοινίκων αδαμιαίο
κατάρτι όλο μάλαμα
της ανεμότρατας
 
Η πλώρη   σκουλαρίκι του πελάγου
αστράφτει εκκόλαψη
Κατά Βορηά φέγγει παράθυρο   να’ ναι που
βρεφοκομείται Θράκη ή που ξενυχτούν
πυγολαμπίδες στα ρουθούνια σου Λεύκιππε
τυμπανοκρύστη;
 
Ποιός ακούει απόψε που είναι των σταγόνων;
Η δήθεν Ήριννα παραδίνει τα τείχη της σε ξιφήρεις
γαλαξίες  όθεν:
αν έχω αριστερότητα εκεί κάτω στους βουβώνες
είναι που ο μέγας μονομάχος πολιορκημένος
κάνει έξοδο
έχοντας μεταλάβει των αχράντων φωνηέντων.
 
Κως.Ιούνης 1994
 
Απο τις εκδόσεις ”Μανδραγόρας”
 
Εκτωρ Κακναβάτος(1920-2010)

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Παρακαλώ προσθέστε το σχόλιό σας
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας