Σχεδιασμένη από ηλίθιους, η αποτυχημένη ροζ αντεπανάσταση του Ιράν

Από
Αλφόνσος Πάγκας
-
36
Ο/Η/Το οπαδό του Ρεζά Παχλεβί διαδηλώνει κάτω από τη σημαία με το λιοντάρι, υπέρ της δημοκρατίας και των δυτικών αξιών

Συνηθίζεται να ονομάζονται “έγχρωμες επαναστάσεις” τα αντεπαναστατικά πραξικοπήματα με τα οποία η Δύση επιχειρεί να επαναποικιοποιήσει χώρες που – λιγότερο ή περισσότερο – έχουν ξεφύγει από την ασφυκτική κυριαρχία της.

Τα πραξικοπήματα αυτά ήταν επιτυχημένα την εποχή που οι ΗΠΑ και οι βασάλοι τους (Ε.Ε. κλπ) “έπαιζαν μόνες τους” στην παγκόσμια σκακιέρα. Τώρα που οι δυνάμεις του Παγκόσμιου Νότου – ιδιαίτερα η Ρωσία, το Ιράν και η Κίνα – ανακτούν η κάθε μία μόνη της αλλά και συλλογικά το ρόλο που τους αναλογεί στην παγκόσμια σκηνή και δείχνουν ότι στην πραγματικότητα η Δύση έχει μπει στην τελική της παρακμή, είναι πολύ πιο εύκολο ακόμη και για λιγότερο ή περισσότερο μικρές χώρες να αντισταθούν. Έτσι έχουμε δει, την τελευταία δεκαετία, αρκετές απόπειρες “έγχρωμων επαναστάσεων” να αποτυγχάνουν παταγωδώς – όπως αυτή του Βενεζουελάνου καραγκιόζη (“προέδρου” κατά τον Κούλη) Χουάν Γουαϊδό ή οι επανειλημμένες απόπειρες ανατροπής της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν.

Τελευταίο στην αλυσίδα των αποτυχημένων πραξικοπημάτων ήταν αυτό που επιχειρήθηκε στο Ιράν. Το οποίο, αν πρέπει να επιλέξουμε – σύμφωνα με την παράδοση – ένα χρώμα για να το ταυτοποιήσουμε, το χρώμα δε θα μπορεί να είναι άλλο από το ροζ.

Και για να εξηγούμαι: Ο Ρεζά Παχλεβί, άνθρωπος που αποτελεί την προσωποποίηση της αποτυχίας σε όλη τη θλιβερή ζωή του, έχει δηλώσει ευθαρσώς ότι αν ποτέ κατάφερναν να τον φορτώσουν στο σβέρκο του Ιρανικού λαού, την πρώτη κιόλας ημέρα θα αναγνώριζε σαν νόμιμο κράτος το παιδοκτονικό σιωνιστικό μόρφωμα. Θα καταργούσε επίσης το πυρηνικό και το πυραυλικό πρόγραμμα του Ιράν, θα άλλαζε τη σημαία αφαιρώντας το εθνόσημο της Ισλαμικής Δημοκρατίας και βάζοντας στη θέση του το λιοντάρι και τον ήλιο που είναι το έμβλημα της έκπτωτης δυναστείας που ατύχησε να τον έχει γόνο (στην περίπτωσή του, θα ταίριαζε περισσότερο να έβαζε ένα κοτόπουλο – όπως και να το κάνεις, ο θλιβερός Ρεζά που παρά τις πολλές προσπάθειές του δεν κατάφερε να πάρει έστω και ένα αγορασμένο πτυχίο πανεπιστημίου, λιοντάρι δε θυμίζει) και άλλα τέτοια. Δεν αμφιβάλλουμε ότι θα έκανε όλα αυτά. Αυτό που είναι σίγουρο όμως, είναι ότι το αργότερο τη δεύτερη μέρα της λαμπρής θητείας του, θα καθιέρωνε με νόμο τα gay parades. Έτσι θα ικανοποιούσε άλλωστε και το “κοινό αίσθημα” των αγορασμένων από το Lidl ολιγάριθμων οπαδών του.

 

Τα έγχρωμα πραξικοπήματα παραδοσιακά οργανώνονται από τη CIA και τα παραμάγαζά της. Το τελευταίο δεν αποτέλεσε εξαίρεση. Η διαφορά είναι ότι για τα προηγούμενα, προσλάμβαναν επαγγελματίες της επικοινωνίας που έφτιαχναν ένα σενάριο με πιθανότητες επιτυχίας. Εδώ φαίνεται ότι το ανέθεσαν σε υπερφίαλους άσχετους σαν αυτούς που περιβάλλουν τον Τραμπ, οι οποίοι, άθελά τους, έκαναν ότι μπορούσαν για να αποτύχει το πρότζεκτ. Ίσως έχουν τελειώσει τα λεφτά και μένουν μόνον για δευτεράτζες…

Για να μην υπάρξει παρεξήγηση, δεν υποστηρίζω ότι η αποτυχία της ροζ αντεπανάστασης οφείλεται μόνον, ή έστω κυρίως, στην ανικανότητα αυτών που τη σχεδίασαν. Δεν υποστηρίζω ότι αν είχε σχεδιαστεί καλύτερα θα μπορούσε να νικήσει. Υπάρχουν πολύ σοβαρότεροι λόγοι για την αποτυχία της. Πρώτος, η σθεναρή στάση της ηγεσίας της Ισλαμικής Δημοκρατίας που έχει “θάψει” ανάλογες προσπάθειες πολλές φορές στο παρελθόν. Δεύτερος, η εντελώς ακατάλληλη χρονική στιγμή: Έξι μόλις μήνες μετά την Ιστορική νίκη της Ισλαμικής Δημοκρατίας ενάντια στους αμερικανοσιωνιστές και τους κολαούζους τους, το κύρος της ηγεσίας της και πρώτα απ’ όλα το προσωπικό κύρος του Ανώτατου Ηγέτη, Αγιατολλάχ σαγέντ Αλί Χαμενεΐ, έχει φτάσει σε στρατοσφαιρικά ύψη. Τρίτος λόγος, ο Ιρανικός λαός, που έχει ζωντανή τη μνήμη της επανάστασης και τεράστια πολιτική εμπειρία, ενώ βλέπει τη μοίρα των χωρών όπου επικρατούν οι αμερικανοσιωνιστές. Πέμπτος λόγος, οι τεράστιες επιτυχίες του Ιράν σε όλους τους τομείς της κοινωνικής ζωής. Έκτος λόγος, το διεθνές πλαίσιο, στο οποίο η συλλογική Δύση πηγαίνει από ήττα σε ήττα ενώ ο συλλογικός Νότος έχει σταθερή ανοδική πορεία…

Όμως και όλα αυτά να μην υπήρχαν, δεν είχε τις ελάχιστες ελπίδες επιτυχίας το σκηνικό που στήθηκε. Από την απροκάλυπτη, αναίτια και φρικιαστική βία που έσπρωξε το λαό του Ιράν μακριά από τους εγκάθετους των σιωνιστών πεμπτοφαλαγγίτες, μέχρι την επιλογή για “εναλλακτική λύση” του Ρεζά Παχλεβί – ενός ανθρώπου που συμβολίζει όλα όσα μισεί ο απλός λαός στο Ιράν – μέχρι την ανοιχτή υποστήριξη του Τραμπ στους ταραχοποιούς, μέχρι την ανοιχτή ομολογία της Μοσάντ και του Πομπέο ότι ανάμεσα στους τελευταίους δρουν πράκτορες της Μοσάντ, μέχρι την επίθεση και τους εμπρησμούς όχι μόνον ενάντια σε κυβερνητικά κτίρια, αλλά και σε τόπους λατρείας, ασθενοφόρα, πυροσβεστικά, νοσοκομεία και τις δολοφονίες παιδιών, όλες οι ενέργειες της Δύσης και των πρακτόρων της κατεδείκνυαν ότι οι ταραχές δε στρέφονται μόνον ενάντια στο “καθεστώς” της Ισλαμικής Δημοκρατίας, αλλά ενάντια στην ίδια την ύπαρξη του Ιρανικού κράτους και του λαού του.


Το φυσικό αποτέλεσμα ήταν αυτό που είδαμε (αν και – όπως ήταν αναμενόμενο – τα δυτικά ΜΜΕ ούτε το έδειξαν ούτε καν το ανέφεραν): Ο Ιρανικός λαός συσπειρώθηκε ακόμη περισσότερο γύρω από την ηγεσία του και ακολούθησαν οι συγκεντρώσεις πολλών εκατομμυρίων, καταδίκης των ταραχών και στήριξης του Ιράν, της Ισλαμικής Δημοκρατίας και προσωπικά του σαγέντ Αλί Χαμενεΐ. Συγκεντρώσεις που απέδειξαν περίτρανα ένα πράγμα: Ότι Ο ΛΑΟΣ ΤΟΥ ΙΡΑΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΝΙΚΗΘΕΙ. (πόσο μάλλον από ηλίθιους).

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΣΥΝΤΑΚΤΗ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Παρακαλώ προσθέστε το σχόλιό σας
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας