Το γύρο των κοινωνικών δικτύων, ιδιαίτερα των ρώσικων, φαίνεται ότι κάνει ένα βίντεο που δείχνει τη σύλληψη μία συμμορίας από τις ειδικές δυνάμεις της Ρωσικής αστυνομίας.
Η πηγή από την οποία πήραμε το βίντεο έχει την παρακάτω περιγραφή:
‼️☠️Σκληρά πλάνα εμφανίστηκαν στο διαδίκτυο. Σύμφωνα με αναφορές, μια πολυεθνική συμμορία αποσπούσε χρήματα από βετεράνους της Ειδικής Στρατιωτικής Επιχείρησης. Οι ειδικές δυνάμεις εντόπισαν τους εγκληματίες και σταμάτησαν τις δραστηριότητές τους με αποφασιστική ισχύ.
Σύμφωνα με ανοιχτές πηγές, προσωπικό του SOBR [ειδικές δυνάμεις της αστυνομίας] συμμετείχε στην επιχείρηση. Δεν υπάρχουν ακόμη επίσημες πληροφορίες από τις αρχές.
Ένας αναγνώστης της ανάρτησης επεξηγεί:
Η έκφραση «πολυεθνική συμμορία» υπονοεί ότι μιλάμε για μετανάστες από τις πρώην σοβιετικές δημοκρατίες που γίνονται ολοένα και πιο αλαζόνες, και απ’ όσο καταλαβαίνω, η ρωσική κοινωνία είναι εξαιρετικά ενοχλημένη από αυτό.
‼️☠️Harsh footage has appeared online. Reports state that a multinational gang was extorting money from SVO veterans. Special forces identified the criminals and stopped their activities with decisive force.
According to open sources, SOBR personnel took part in the operation.… pic.twitter.com/MMRNPmiHzt
— Zlatti71 (@Zlatti_71) November 21, 2025
Είναι αναμφισβήτητο ότι τόσο ο τρόπος που μιλάνε οι αστυνομικοί στους συλληφθέντες, όσο και η συμπεριφορά τους προς αυτούς, παραβιάζουν πολλούς – μα πάρα πολλούς – κανόνες του σαβουάρ βιβρ.
Θα μπορούσε επίσης να παρατηρηθεί ότι ο τρόπος που μιλάνε – η κάθε δεύτερη λέξη τους φαίνεται να είναι “σούκα” – ελάχιστα λογοτεχνικός είναι και μάλλον αδικεί τη γλώσσα του Τολστόι, του Πούσκιν και του Ντοστογιέφσκι.
Εντύπωση πάντως προκαλεί το γεγονός ότι όλα πρακτικά τα σχόλια, από αναγνώστες που προέρχονται από τα πιο διαφορετικά μέρη του κόσμου, επιδοκιμάζουν τη στάση της αστυνομίας.
Ιδιαίτερης επιδοκιμασίας δε, τυγχάνει ο ευρηματικός τρόπος που αστυνομικός χρησιμοποιεί το κεφάλι ενός από τους συλληφθέντες για να κλείσει την πόρτα της κλούβας (στο σημείο 1:08 του βίντεο).
Με κίνδυνο να στεναχωρήσω κάποιους, θα πρέπει να παραδεχτώ ότι συμφωνώ με τους προαναφερθέντες αναγνώστες.
Ας είμαστε σαφείς: Τόσο εγώ, όσο και οι ομοϊδεάτες μου, παλεύουμε για μία κοινωνία όπου η αστυνομία δε θα διανοείται καν να φερθεί με τέτοιο τρόπο σε συλληφθέντες. Με απώτερο στόχο, μία κοινωνία που δε θα χρειάζεται η ύπαρξη αστυνομίας.
Δυστυχώς φοβάμαι ότι σε αυτή την κοινωνία δε θα φτάσουμε μοιράζοντας ροδοπέταλα.
Η Ρωσία αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε έναν υπαρξιακό αγώνα. Ευτυχώς για όλη την ανθρωπότητα[*], σε αυτό τον αγώνα νικάει κατά κράτος τη νεομεσαιωνική συλλογική Δύση. Όμως η νίκη αυτή δε έρχεται χωρίς τεράστιες θυσίες. Τόσο ο Ρωσικός στρατός, όσο και – πολύ περισσότερο – ο ουκρανικός πληρώνουν βαρύ φόρο αίματος. Στην περίπτωση του δεύτερου είναι γνωστό ότι τα σχέδια της συλλογικής Δύσης είναι να θανατώσουν μέχρι και τον τελευταίο Ουκρανό.
Υπό αυτές τις συνθήκες, όση οδύνη και να προκαλεί αυτό στους πιο ευαίσθητους, οι κανόνες του σαβουάρ βιβρ έρχονται σε δεύτερη μοίρα.
Τα αποβράσματα που σε αυτές τις συνθήκες με απάτη αποσπούν χρήματα από αυτούς που διακινδύνεψαν τη ζωή τους για να προστατέψουν την πατρίδα τους – και μαζί με αυτήν, ολόκληρη την ανθρωπότητα – ελάχιστο οίκτο αξίζουν.
Και ας μη βιαστεί κανείς να ισχυριστεί ότι η μη σύμφωνη με το σαβουάρ βιβρ σύλληψη χαρακτηρίζει το αυταρχικό καθεστώς του “δικτάτορα”[**]. Ο γράφων έχει δει, στη δημοκρατική πατρίδα του, σύλληψη με ανάλογους, αν όχι χειρότερους όρους. Η διαφορά είναι ότι οι συλληφθέντες δεν ήταν κακοποιοί, αλλά εικοσάχρονα παιδιά που διαδήλωναν ειρηνικά έξω από το υπουργείο παιδείας, την εποχή που ο πατέρας του σημερινού πρωθυπουργού προέτρεπε την αστυνομία σε τέτοιες ακριβώς συμπεριφορές με το αλήστου μνήμης “Δε χρειάζεται να απολογείστε σε κανέναν. Εσείς είστε το κράτος”.
Ας μου επιτραπεί να παραθέσω ένα σχόλιο του ιδρυτή του Κόκκινου στρατού. Αναφέρεται σε διαφορετικές εποχές και συνθήκες, αλλά θεωρώ ότι ισχύει εξίσου και εδώ:
Η εθνική αριστοκρατία αξιολογεί την πολιτιστική αξία των ανθρώπινων όντων [σ.σ. στην περίπτωσή μας, των ανθρώπινων πράξεων] από τη σκοπιά του παρελθόντος. Ο σοσιαλισμός εξετάζει την πολιτιστική αξία των ανθρώπινων όντων από τη σκοπιά του μέλλοντος. Δεν μπορεί να αμφισβητηθεί το γεγονός ότι ο Γάλλος διπλωμάτης Παλεολόγκ ακτινοβολεί περισσότερες αφομοιωμένες γνώσεις απ’ ότι, για παράδειγμα, ένας αγρότης από την επαρχία του Ταμπώφ. Όμως, από την άλλη μεριά, δεν μπορεί να αμφισβητηθεί ότι ο αγρότης του Ταμπώφ, ο οποίος με το ρόπαλό του κυνήγησε τους γαιοκτήμονες και τους διπλωμάτες, έθεσε τα θεμέλια ενός νέου και ανώτερου πολιτισμού.
Η πραγματικότητα είναι γεμάτη τέτοιες αντιφάσεις. Για να προχωρήσει η ανθρώπινη κοινωνία σε ένα ανώτερο επίπεδο πολιτισμού, κάποιες φορές είναι απαραίτητο να χρησιμοποιηθούν μέθοδοι που έρχονται από τα βάθη του πιο βάρβαρου παρελθόντος. Καμιά φορά, ακόμη και η φριχτή παραβίαση των κανόνων του σαβουάρ βιβρ, από τη σκοπιά του μέλλοντος αποκτά θετικό πρόσημο.
[*] Το “όλη” ίσως είναι υπερβολή. Υπάρχουν κάποια απειροελάχιστα τμήματα του πληθυσμού του πλανήτη που ωφελούνται – ή έτσι θεωρούν – από τη βαρβαρότητα στην οποία τον βυθίζουν. Από την άλλη μεριά, θα μπορούσε κανείς να ισχυριστεί ότι τα εν λόγω τμήματα μόνον με μία λίαν διασταλτική ερμηνεία μπορούν να χαρακτηριστούν τμήμα της ανθρωπότητας.
[**] Ως γνωστόν, στη Δύση χαρακτηρίζεται δικτάτορας όποιος ηγέτης αντιστέκεται στην αποικιοποίηση της χώρας του. Με αυτό το κριτήριο, ο Πούτιν είναι σαφώς δικτάτορα;. Πιο συγκεκριμένα, είναι ένας “δικτάτορας” που εκλέγεται με αδιάβλητες εκλογές. Ακόμη και δυτικές πηγές, σε σπάνιες στιγμές ειλικρίνειας, έχουν παραδεχτεί ότι η δημοτικότητά του, ιδιαίτερα μετά την έναρξη της Ειδικής Στρατιωτικής Επιχείρησης, ξεπερνά το 90%.