Πώς η Μοσάντ και η NED αναπτύσσουν τον υβριδικό τους πόλεμο κατά του Ιράν

Από
Telesur
-
55
Ιρανοί αποδίδουν τον τελευταίο χαιρετισμό σε φρουρούς που δολοφονήθηκαν από ταραχοποιούς υποστηριζόμενους από το εξωτερικό, 13 Ιανουαρίου 2026
Μια έρευνα δείχνει ότι πράκτορες που χρηματοδοτήθηκαν από τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ κατάφεραν να διεισδύσουν σε διαμαρτυρίες πολιτών.

Μια έρευνα των Max Blumenthal και Wyatt Reed που χρησιμοποίησε δημόσια διαθέσιμες πληροφορίες, έγγραφα υπηρεσιών πληροφοριών και επιτόπιες αναφορές καταγγέλλει την εργαλειοποίηση των κοινωνικών διαμαρτυριών, τη χειραγώγηση των αριθμών των θυμάτων από τα μέσα ενημέρωσης και τη χρήση τρομοκρατικών τακτικών από εξωτερικά υποστηριζόμενες ομάδες σε μια συντονισμένη εκστρατεία για την αποσταθεροποίηση της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν.

Πίσω από μια πρόσοψη νόμιμης διαμαρτυρίας βρίσκεται μια σχεδιασμένη, χρηματοδοτούμενη και κατευθυνόμενη επιχείρηση κοινωνικής μηχανικής και βίας από τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ, με σαφή στόχο την πρόκληση αλλαγής καθεστώτος, ισχυρίζεται η έρευνα.

Παρακάμπτοντας το μπλακάουτ των μέσων ενημέρωσης, βίντεο που κυκλοφορούν τόσο στα επίσημα ιρανικά κανάλια όσο και στα αντικυβερνητικά μέσα κοινωνικής δικτύωσης δείχνουν δημόσια λιντσαρίσματα άοπλων φρουρών και δημόσιων αξιωματούχων, εμπρησμό τζαμιών, εμπρηστικές επιθέσεις σε δημοτικά κτίρια, αγορές και πυροσβεστικούς σταθμούς, και οπλισμένα πλήθη που ανοίγουν πυρ στην καρδιά των ιρανικών πόλεων.

Αυτές οι ενέργειες αντιπροσωπεύουν μια νέα φάση με άμεσο προηγούμενο στις διαμαρτυρίες «Γυναίκα, Ζωή, Ελευθερία» που κυριάρχησαν στα διεθνή πρωτοσέλιδα το 2023. Δύο χρόνια αργότερα, τον Μάρτιο του 2025, καθώς οι εντάσεις είχαν υποχωρήσει, το Εθνικό Κληροδότημα για τη Δημοκρατία (NED) των ΗΠΑ – με μακρύ ιστορικό φερόμενων παρεμβάσεων – ανέλαβε την ευθύνη για την προώθηση αυτών των διαμαρτυριών.

Στο Κερμανσάχ, όπου αντικυβερνητικοί διαδηλωτές πυροβόλησαν και σκότωσαν την 3χρονη Μελίνα Ασαντί, ομάδες μαχητών βιντεοσκοπήθηκαν να πυροβολούν αυτόματα εναντίον της αστυνομίας.

Από τη Δίκαιη Διαμαρτυρία στο Ενορχηστρωμένο Χάος

Οι διαμαρτυρίες που ξέσπασαν στο Ιράν στις αρχές Ιανουαρίου του 2026 είχαν γνήσιες ρίζες, αναφέρει η έκθεση, με πολίτες να βγαίνουν στους δρόμους για να διαμαρτυρηθούν για τις συνέπειες των πολυετών δυτικών κυρώσεων. Σε εκείνες τις πρώτες στιγμές, δεν αναφέρθηκαν περιστατικά ή καταστολή.

Αλλά μέσα σε λίγες μέρες, υποστηρίζει η έρευνα, αυτή η ειρηνική κινητοποίηση καταλήφθηκε από ένα διεθνές δίκτυο εχθρικών προς το ιρανικό κράτος φορέων.

Επαληθευμένα βίντεο – πολλά από τα οποία έχουν δημοσιευτεί ακόμη και από ομάδες της αντιπολίτευσης – δείχνουν σκηνές ακραίας βαρβαρότητας: πυροσβέστες κάηκαν ζωντανοί στους δικούς τους σταθμούς στη Μασάντ· η 3χρονη Μελίνα Ασαντί πυροβολήθηκε και σκοτώθηκε στο Κερμανσάχ· ιστορικά τζαμιά κάηκαν στην Τεχεράνη και τη Σαραμπλέχ, με αντίγραφα του Κορανίου να έχουν γίνει στάχτη· και άοπλοι φρουροί ασφαλείας λιντσαρίστηκαν στο Χαμεντάν και το Λορεστάν.

Στο Μπορουτζέν, στο δυτικό-κεντρικό Ιράν, μια ιστορική βιβλιοθήκη που περιείχε χειρόγραφα αιώνων καταστράφηκε σκόπιμα. Δεν πρόκειται για αυθόρμητες πράξεις οργής, υποστηρίζει η έκθεση, αλλά για συντονισμένες επιχειρήσεις με σαφή λογική αποσταθεροποίησης.

Ωστόσο, τα μεγάλα δυτικά μέσα ενημέρωσης έχουν επιλέξει συστηματικά να αγνοήσουν αυτή τη διάσταση της βίας, σύμφωνα με την έρευνα.

Αντίθετα, έχουν κατασκευάσει ένα απλοϊκό αφήγημα «ειρηνικών διαδηλωτών εναντίον βάναυσου καθεστώτος». Αυτή η διαστρέβλωση δεν είναι τυχαία, ισχυρίζεται η έκθεση, αλλά μέρος μιας στρατηγικής πληροφοριακού πολέμου που έχει σχεδιαστεί για να δημιουργήσει διεθνή πίεση και να δικαιολογήσει μελλοντικές ενέργειες καταναγκασμού κατά της Τεχεράνης.

Η Υποδομή της Αλλαγής Καθεστώτος: Από το NED στη Μοσάντ

Πίσω από την υποτιθέμενη «ιρανική κοινωνία των πολιτών» που ηγείται των διαμαρτυριών βρίσκεται μια εξελιγμένη οικονομική και επιμελητειακή δομή που υποστηρίζεται από ξένες κυβερνήσεις, σύμφωνα με την έρευνα.

Δύο οργανισμοί με έδρα την Ουάσινγκτον – το Κέντρο Abdorrahman Boroumand για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στο Ιράν και οι Ακτιβιστές για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στο Ιράν – έχουν αναφερθεί ως κύριες πηγές από μέσα ενημέρωσης όπως η Washington Post, το BBC και το ABC News.

Και οι δύο οργανισμοί λαμβάνουν άμεση χρηματοδότηση από το Εθνικό Κληροδότημα για τη Δημοκρατία (NED), έναν οργανισμό που δημιουργήθηκε το 1983 υπό την επίβλεψη του τότε διευθυντή της CIA, William Casey, ακριβώς για να συνεχίσει τις μυστικές επιχειρήσεις πολιτικής επιρροής μετά τα σκάνδαλα της δεκαετίας του 1970, σημειώνει η έκθεση.

Ο Allen Weinstein, ένας από τους ιδρυτές του NED, δήλωσε ευθέως: «Πολλά από αυτά που κάνουμε σήμερα γινόντουσαν κρυφά από τη CIA πριν από 25 χρόνια». Σήμερα, η ίδια λογική λειτουργεί στο Ιράν, υποστηρίζει η έκθεση.

Ένα δελτίο τύπου της NED του 2024 εξυμνεί ανοιχτά τον ρόλο της στις διαμαρτυρίες του 2023 «Γυναίκα, Ζωή, Ελευθερία», οι οποίες περιελάμβαναν επίσης εμπρηστικές επιθέσεις, στοχευμένες δολοφονίες και σαμποτάζ κρίσιμων υποδομών.

Αλλά το παιχνίδι δεν περιορίζεται στην Ουάσινγκτον, αναφέρει η έκθεση. Η Μοσάντ του Ισραήλ έχει εισέλθει ανοιχτά στη μάχη. Στον επίσημο λογαριασμό της στο X στις 8 Ιανουαρίου, δημοσίευσε: «Βγείτε μαζί στους δρόμους. Ήρθε η ώρα. Είμαστε μαζί σας. Όχι μόνο από μακριά και λεκτικά. Είμαστε μαζί σας επί του πεδίου».

Αυτό το μήνυμα δεν είναι ρητορικό, ισχυρίζεται η έρευνα: αντιπροσωπεύει μια άνευ προηγουμένου κλιμάκωση στον υβριδικό πόλεμο του Ισραήλ εναντίον του Ιράν, ο οποίος περιλαμβάνει κυβερνοεπιθέσεις, στοχευμένες δολοφονίες και τώρα, άμεση υποστήριξη σε πυρήνες στασιαστών.

Επιπλέον, προσωπικότητες όπως ο Ρεζά Παχλαβί – αυτοανακηρυγμένος «πρίγκιπας διάδοχος» του πρώην Σάχη – έχουν νομιμοποιήσει τη βία χαρακτηρίζοντας κρατικούς αξιωματούχους και επίσημα μέσα ενημέρωσης «νόμιμους στόχους», αναφέρει η έκθεση.

Ο λόγος του, ενισχυμένος από νεοσυντηρητικές δεξαμενές σκέψης στην Ουάσινγκτον, επιδιώκει να τον τοποθετήσει ως εναλλακτικό ηγέτη σε ένα σενάριο μετά την επανάσταση.

Στο διοικητικό συμβούλιο του Κέντρου Boroumand βρίσκεται μεταξύ άλλων ο Φράνσις Φουκουγιάμα, βασικό ιδεολόγο του Σχεδίου για τον Νέο Αμερικανικό Αιώνα, του μανιφέστου που έθεσε τις βάσεις για τους πολέμους μετά την 11η Σεπτεμβρίου στη Μέση Ανατολή. Εικόνες που κυκλοφόρησαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έδειχναν την επίθεση στο Τζαμί Αμπουζάρ.

Χειραγώγηση των ΜΜΕ, Φουσκωμένοι Αριθμοί και Βιασύνη για Πόλεμο

Η εκστρατεία παραπληροφόρησης έχει φτάσει σε ανησυχητικά επίπεδα. Ενώ η ιρανική κυβέρνηση επιβεβαιώνει τους θανάτους περισσότερων από 100 μελών του προσωπικού ασφαλείας – συμπεριλαμβανομένων πυροσβεστών, τοπικών αστυνομικών και δημοτικών φρουρών, ΜΚΟ που συνδέονται με το NED διαδίδουν πειραγμένα στοιχεία αποδίδοντας εκατοντάδες θανάτους αποκλειστικά στο κράτος, χωρίς να κάνουν διάκριση μεταξύ πολιτών, ένοπλων διαδηλωτών ή αρχών επιβολής του νόμου.

Δεκάδες δυτικά μέσα ενημέρωσης έχουν επαναλάβει ότι 544 ακτιβιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων έχουν σκοτωθεί στο Ιράν χωρίς ανεξάρτητη επαλήθευση των δεδομένων, σύμφωνα με την έρευνα. Το χειρότερο είναι ότι οι περιθωριακοί παράγοντες έχουν εκμεταλλευτεί το κενό πληροφόρησης για να σπείρουν πανικό.

Η Λόρα Λούμερ, γνωστή εβραία σωβινίστρια και στενή σύμμαχος του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, ισχυρίστηκε χωρίς αποδεικτικά στοιχεία ότι «περισσότεροι από 6.000 διαδηλωτές έχουν σκοτωθεί», αναφέρει η έκθεση.

Η πλατφόρμα Polymarket – που χρηματοδοτείται από τον Πίτερ Θίελ και έχει σα σύμβουλο τον Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ – έφτασε στο σημείο να ισχυριστεί ότι «περισσότεροι από 10.000 άνθρωποι έχουν πεθάνει» και ότι το Ιράν «έχει χάσει τον έλεγχο τριών από τις πέντε μεγαλύτερες πόλεις του», σύμφωνα με την έρευνα.

Ισχυρισμοί σαν αυτούς κυκλοφορούν ως αποδεδειγμένα γεγονότα, τροφοδοτώντας ένα κλίμα υστερίας που ωφελεί μόνο όσους επιδιώκουν στρατιωτική επέμβαση, ισχυρίζεται η έκθεση. Η εταιρεία πληροφοριών Stratfor, που θεωρείται «σκιώδης CIA», ήταν ακόμη πιο σαφής, αναφέρει.

Σε μια ανάλυση της 7ης Ιανουαρίου με τίτλο «Οι διαμαρτυρίες στο Ιράν ανοίγουν ένα παράθυρο για παρέμβαση των ΗΠΑ ή του Ισραήλ», η Stratfor υποδηλώνει ότι «η αναταραχή θα μπορούσε να ανοίξει την πόρτα για το Ισραήλ ή τις Ηνωμένες Πολιτείες να διεξάγουν μυστικές ή φανερές δραστηριότητες που στοχεύουν στην περαιτέρω αποσταθεροποίηση της ιρανικής κυβέρνησης».

Περιέργως, η ίδια έκθεση αναγνωρίζει ότι «νέα στρατιωτικά χτυπήματα πιθανότατα θα τερματίσουν το κίνημα διαμαρτυρίας, οδηγώντας σε  μια ευρύτερη επίδειξη ιρανικού εθνικισμού και ενότητας», ένα μοτίβο που παρατηρήθηκε μετά τους βομβαρδισμούς του 2025, σημειώνει η έρευνα.

Ωστόσο, η πίεση συνεχίζει να αυξάνεται, αναφέρει η έκθεση. Ο Τραμπ, ο οποίος φαίνεται να βρίσκεται σε πλήρη προεκλογική εκστρατεία, έχει επανειλημμένα απειλήσει να παρέμβει: «Εάν το Ιράν πυροβολήσει ειρηνικούς διαδηλωτές, η Αμερική θα έρθει να τους σώσει… είμαστε έτοιμοι να δράσουμε».

Στις 12 Ιανουαρίου, θέσπισε δασμούς 25% σε οποιαδήποτε χώρα εμπορεύεται με το Ιράν και, σύμφωνα με πηγές του Πενταγώνου που αναφέρονται στην έκθεση, αξιολογεί επιλογές που κυμαίνονται από κυβερνοεπιθέσεις έως αεροπορικές επιδρομές.

Στις 13 Ιανουαρίου, ο πρόεδρος των ΗΠΑ κάλεσε τους «Ιρανούς πατριώτες» να αναλάβουν «τον έλεγχο των θεσμών τους». Ανακοίνωσε επίσης ότι ακύρωσε συναντήσεις με όλους τους Ιρανούς αξιωματούχους και δήλωσε: «Η βοήθεια είναι καθ’ οδόν!»

Λαϊκή Αντίδραση και Σιωπή των Δυτικών Μέσων Ενημέρωσης

Ενώ η Δύση τιμά τους «γενναίους διαδηλωτές», εκατομμύρια Ιρανοί έχουν αυθόρμητα βγει στους δρόμους στην Τεχεράνη, τη Μασχάντ, το Καράτζ, τη Ραστ και τη Γιαζντ για να καταδικάσουν τις τρομοκρατικές ενέργειες και να απορρίψουν τις ξένες παρεμβάσεις.

Κουβαλώντας εθνικές σημαίες και πορτρέτα του ανώτατου ηγέτη, αυτοί οι πολίτες – πολλοί από αυτούς νέοι, γυναίκες και εργαζόμενοι – απαιτούν ειρήνη, κυριαρχία και σεβασμό στην αυτοδιάθεσή τους. Ωστόσο, οι φωνές τους αγνοούνται συστηματικά από τα δυτικά μέσα ενημέρωσης, τα οποία προτιμούν την εκδοχή που έχουν επεξεργαστεί οι λομπίστες αλλαγής καθεστώτος, σύμφωνα με την έρευνα.

Αυτή η σιωπή δεν είναι ουδέτερη, ισχυρίζεται: είναι συνένοχη. Κρύβοντας την πραγματική φύση των αναταραχών – που είναι βίαιες, οργανωμένες και χρηματοδοτούμενες από το εξωτερικό – τα μέσα ενημέρωσης συμβάλλουν στην κανονικοποίηση μιας πολεμικής ατζέντας που θα μπορούσε να έχει καταστροφικές συνέπειες για ολόκληρη την περιοχή.

Εν τω μεταξύ, το Ιράν έχει ενεργοποιήσει την εθνική του «αεροπορική ασπίδα», κλείνοντας αμυντικά κενά στην Ταμπρίζ, το Χαμεντάν και την Κασπία Θάλασσα, και προετοιμάζοντας ένα σενάριο ολοκληρωτικής αντιπαράθεσης. Η περιοχή δεν βρίσκεται πλέον στα πρόθυρα του πολέμου: βρίσκεται στο κατώφλι του.

Καθώς τα γεγονότα φαίνεται να επιταχύνονται, διακυβεύεται η ισορροπία στον γεωπολιτικό χάρτη με άλλες μεγάλες δυνάμεις. Υπό αυτή την έννοια, η Ρωσία δήλωσε την Τρίτη 13 Ιανουαρίου ότι οποιοσδήποτε στρατιωτικός ελιγμός των ΗΠΑ εναντίον του Ιράν είναι «απαράδεκτος», κατήγγειλε την εγκατάσταση μιας «έγχρωμης επανάστασης» και καταδίκασε την «καταστροφική ξένη παρέμβαση στις ιρανικές υποθέσεις».

Η Κίνα εξέδωσε δήλωση την ίδια ημέρα επικρίνοντας την απόφαση της Ουάσινγκτον να επιβάλει δασμούς σε οποιαδήποτε χώρα που εμπορεύεται με το Ιράν. «Η Κίνα θα διαφυλάξει αποφασιστικά τα νόμιμα δικαιώματα και συμφέροντά της», δήλωσε η εκπρόσωπος του κινεζικού υπουργείου Εξωτερικών, Μάο Νινγκ.

Η σκιά του ολοκληρωτικού πολέμου: Η ανάπτυξη αεροπορικών δυνάμεων που αγνοεί η Δύση

Ενώ τα δυτικά μέσα ενημέρωσης επικεντρώνονται σε απλουστευμένες αφηγήσεις για «ειρηνικούς διαδηλωτές», μια σιωπηλή αλλά αποφασιστική μάχη διεξάγεται στους ουρανούς της Δυτικής Ασίας, αναφέρει η έκθεση.

Όπως περιγράφεται λεπτομερώς από τον στρατιωτικό αναλυτή Αμπουτάλιμπ Αλμποχάγια στην έκθεσή του της 9ης Ιανουαρίου 2026 για το The Cradle, με τίτλο «Αεροπορική υπεροχή ή πόλεμος: Το Ιράν και οι ΗΠΑ στην τελική αντίστροφη μέτρηση», η περιοχή έχει εισέλθει σε μια φάση «πλήρους μαχητικής φόρτισης», όπου δεν υπάρχει πλέον περιθώριο για διπλωματικούς ελιγμούς: απομένουν μόνο ένοπλη αποτροπή ή ξέσπασμα.

Ο Αλμποχάγια περιγράφει πώς οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν αναπτύξει μαχητικά F-15E Strike Eagle εξοπλισμένα με το προηγμένο σύστημα EPAWSS, ικανά να μετατρέψουν τα αεροσκάφη σε «ηλεκτρονικά φαντάσματα» που εξαπατούν τα ραντάρ S-300 και Bavar-373 του Ιράν μέσω παραμορφωμένων σημάτων.

Αυτή η τεχνολογία επιδιώκει όχι μόνο να αποφύγει την αεράμυνα αλλά και να την κορέσει: δημιουργώντας «φανταστικούς στόχους», αναγκάζει την Τεχεράνη να εκτοξεύσει πυραύλους σε κενό χώρο, αποκαλύπτοντας θέσεις [των συστημάτων αεράμυνας] και καταναλώνοντας στρατηγικά αποθέματα. Ταυτόχρονα, τα αεροσκάφη-δεξαμενόπλοια KC-135R και KC-2 Voyager πάνω από την Ιορδανία και τη Σαουδική Αραβία επιτρέπουν στα αμερικανικά μαχητικά να διατηρούν μια συνεχή επιθετική παρουσία, χωρίς όρια χρόνου ή εμβέλειας.

Αντιμέτωπο με αυτήν την απειλή, το Ιράν έχει ενεργοποιήσει αυτό που ο Αλμποχάγια αποκαλεί «ολοκληρωμένη αεροπορική ασπίδα» του. Έχει σφραγίσει τα γεωγραφικά του κενά: από την Ταμπρίζ στα βόρεια – εμποδίζοντας τις διεισδύσεις από τον Καύκασο – μέχρι την Κις στα νότια, όπου προηγμένα ραντάρ παρακολουθούν κάθε κίνηση του Πέμπτου Στόλου των ΗΠΑ.

Πόλεις όπως η Γιαζντ και η Κερμάν, με τις υπόγειες αποθήκες βαλλιστικών πυραύλων τους, έχουν ανακηρυχθεί ζώνες άμυνας προτεραιότητας. Η αεροπορική βάση Nojeh στο Hamedan, ο πυρήνας του «επιθετικού πνεύμονα» του Ιράν, λειτουργεί σε λειτουργία «πυρών κατά βούληση», έτοιμη να εξαπολύσει αντίποινα μεγάλης εμβέλειας, σύμφωνα με την ανάλυση. Και σε περίπτωση που η Τεχεράνη εξουδετερωθεί, η Μασχάντ και η βάση Nasir λειτουργούν ως «εναλλακτική πρωτεύουσα» και κέντρο συνέχειας της κυβέρνησης.

Αυτό που είναι κρίσιμο είναι ότι το Ιράν έχει εξασφαλίσει την «τελευταία αρτηρία ανεφοδιασμού» του: την Κασπία Θάλασσα. Με το Μπαντάρ Ανζαλί να μετατρέπεται σε βασικό κόμβο υλικοτεχνικής υποστήριξης, διατηρεί μια ασφαλή γραμμή με τη Ρωσία, αποφεύγοντας τον πιθανό αποκλεισμό του Περσικού Κόλπου, αναφέρει η έκθεση.

Εν τω μεταξύ, το αμερικανικό αντιτορπιλικό USS McFaul, εξοπλισμένο με το σύστημα Aegis, περιπολεί τον Κόλπο ως κινητό τείχος ενάντια σε οποιαδήποτε ιρανική απάντηση, δημιουργώντας μια ισορροπία τρόμου μεταξύ επίγειων πυρών και ναυτικής κυριαρχίας, προσθέτει. Αυτή η ανάπτυξη δεν είναι θεωρητική, σύμφωνα με τον Αλμποχάγια. «Η εποχή των ασκήσεων έχει τελειώσει», δηλώνει.

Αυτό που παρατηρείται στους δρόμους του Ιράν – οι ταραχές, οι λιντσαρίσματα, οι πυρκαγιές – δεν είναι ένα μεμονωμένο φαινόμενο, αλλά μέρος μιας ολοκληρωμένης στρατηγικής υβριδικού πολέμου: ενώ το κράτος υπονομεύεται εκ των έσω με ενορχηστρωμένη βία, το εξωτερικό σκηνικό είναι έτοιμο για ταχεία επέμβαση εάν το καθεστώς δείξει σημάδια αδυναμίας. Αλλά η Τεχεράνη έχει προβλέψει αυτό το σενάριο, λέει. Η αμυντική της αρχιτεκτονική δεν επιδιώκει να κερδίσει έναν συμβατικό πόλεμο, αλλά να τον καταστήσει απαγορευτικά δαπανηρό για την Ουάσιγκτον και το Τελ Αβίβ.

Σε αυτό το πλαίσιο, οι βίαιες διαμαρτυρίες αποκτούν μια νέα διάσταση, καταλήγει η έκθεση: δεν αποτελούν μόνο μια προσπάθεια αλλαγής καθεστώτος, αλλά μια δοκιμασία αντοχής που έχει σχεδιαστεί για να επιβάλει μια δυσανάλογη αντίδραση που δικαιολογεί την «χειρουργική» αεροπορική επιδρομή που το Πεντάγωνο και η Μοσάντ προετοιμάζουν σε προσομοιώσεις εδώ και μήνες.

Ωστόσο, όπως αναγνωρίζει ακόμη και το Stratfor, οποιαδήποτε άμεση επιθετικότητα πιθανότατα θα ενώσει τον ιρανικό λαό γύρω από την κυβέρνησή του, ακυρώνοντας τον αρχικό στόχο της επιχείρησης.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΣΥΝΤΑΚΤΗ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Παρακαλώ προσθέστε το σχόλιό σας
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας