Κρατικοποιημένος καπιταλισμός, υπέρ των λίγων.
Τι είναι ο Αναβαλλόμενος Φόρος (DTC) στις τράπεζες – με απλά λόγια: ο αναβαλλόμενος φόρος (Deferred Tax Credit – DTC) είναι ένα λογιστικό δικαίωμα των τραπεζών να συμψηφίσουν μελλοντικούς φόρους με ζημιές του παρελθόντος.
Στην Ελλάδα όμως έγινε κάτι μοναδικό στην Ευρώπη: Ο αναβαλλόμενος φόρος μετατράπηκε σε εγγύηση του Δημοσίου. Δηλαδή: Αν μια τράπεζα δεν έχει κέρδη στο μέλλον για να συμψηφίσει τον φόρο, τότε το Ελληνικό Δημόσιο καλείται να πληρώσει. Με απλά λόγια: Οι ζημιές των τραπεζών έγιναν μελλοντικός λογαριασμός του φορολογούμενου.
Πώς φτάσαμε εδώ
Μετά το PSI και τα «κόκκινα δάνεια», οι τράπεζες είχαν τεράστιες λογιστικές ζημιές. Χωρίς τον DTC δεν περνούσαν τα stress tests. Θα χρειάζονταν νέα ανακεφαλαιοποίηση με μετρητά. Άρα, το κράτος είπε: «Δεν σας δίνω λεφτά τώρα — σας εγγυώμαι φόρους του μέλλοντος». Οι ζημιές μπήκαν στους ισολογισμούς ως κεφάλαιο και έτσι «σώθηκαν» οι τράπεζες, στα χαρτιά.
Το μέγεθος του προβλήματος
Σήμερα, ο αναβαλλόμενος φόρος αποτελεί 30-60% των εποπτικών κεφαλαίων των ελληνικών τραπεζών. Μιλάμε, δηλαδή, για δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ. Είναι κεφάλαιο χωρίς ρευστό, χωρίς επένδυση, χωρίς παραγωγή. Και το κρίσιμο, αν υπάρξει νέα κρίση, το Δημόσιο θα κληθεί να καλύψει τον λογαριασμό.
Το πολιτικό σκάνδαλο (όχι τεχνικό)
Εδώ τελειώνει η τεχνοκρατία και αρχίζει η πολιτική. Την ώρα που οι συνταξιούχοι χάνουν εισόδημα, οι μικρομεσαίοι πληρώνουν προκαταβολές φόρου, η κοινωνία ζει με «δημοσιονομική πειθαρχία», οι τράπεζες μοιράζουν μερίσματα, πληρώνουν bonus, εμφανίζουν κέρδη με κεφάλαιο εγγυημένο από το Δημόσιο.
Αυτό δεν είναι αγορά. Είναι κρατικοποιημένος καπιταλισμός υπέρ των λίγων.
* Ο Κώστας Ζωντανός είναι συνταξιούχος ΟΤΕ, πρώην αναπληρωτής γραμματέας της ΠΕ της Νέας Δημοκρατίας, πρώην πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του ΔΕΔΔΗΕ
