Κάτοικοι και εργαζόμενοι στο Πέραμα που ζουν με τον φόβο ενός δυστυχήματος μιλούν για τον διαχρονικό εφιάλτη που καμία κυβέρνηση δεν δείχνει διατεθειμένη να απομακρύνει από την ήδη υποβαθμισμένη περιοχή.
Παρατηµένοι στο έλεος του Θεού είναι οι κάτοικοι και οι εργαζόµενοι του Περάµατος, όπου τα περιβόητα καζάνια λειτουργούν κανονικά, παρά το γεγονός ότι µια έκρηξη αρκεί για να µετατρέψει την περιοχή σε… Χιροσίµα, µε αµέτρητους νεκρούς, χιλιάδες τραυµατίες και ανυπολόγιστες υλικές καταστροφές. Όπως προκύπτει από την έρευνα του Documento και σύµφωνα µε συγκλονιστικές µαρτυρίες, δεν υπάρχει καν σχέδιο εκκένωσης σε περίπτωση φωτιάς, όπως για παράδειγµα τα ξηµερώµατα της περασµένης Κυριακής, ούτε Κέντρο Υγείας πλησίον του σηµείου για να παράσχει τις πρώτες βοήθειες.
Το «πάµε κι όπου βγει» είναι ο µοναδικός κρατικός σχεδιασµός και για τα καζάνια, που βρίσκονται δίπλα σε σπίτια, σχολεία, παιδικές χαρές και δηµόσιους χώρους. Οι φρικτές διαπιστώσεις όµως δεν σταµατούν στα παραπάνω. Ο Πυροσβεστικός Σταθµός Περάµατος έπαψε να λειτουργεί το 2016 και τυχόν βιοµηχανικό ατύχηµα µεγάλης έκτασης θα πρέπει να αντιµετωπιστεί από δυνάµεις διασκορπισµένες στον Πειραιά και στην Αθήνα. Όταν δηλαδή το κάθε δευτερόλεπτο θα κρίνει αν κάποιος τραυµατίας θα ζήσει ή θα πεθάνει, οι γιατροί και οι πυροσβέστες θα βρίσκονται κάποια χιλιόµετρα µακριά από το σηµείο.
Αξίζει να τονιστεί επίσης ότι, σύµφωνα µε ιστορικές αναφορές, οι πρώτες δεξαµενές πετρελαίου στο Πέραµα χτίστηκαν το 1934 από την εταιρεία Shell στην περιοχή του Νέου Ικονίου, σηµερινή είσοδο της πόλης. Τα καζάνια του θανάτου δεν είναι εποµένως σηµερινό πρόβληµα, αλλά ένας διαχρονικός εφιάλτης που καµία κυβέρνηση δεν δείχνει διατεθειµένη να αποµακρύνει από την ήδη υποβαθµισµένη περιοχή. Η προάσπιση των συµφερόντων των εταιρειών φαίνεται ότι τοποθετείται ψηλότερα στη λίστα προτεραιοτήτων του Μεγάρου Μαξίµου, ανεξαρτήτως «ενοίκου». Την ίδια ώρα οι κάτοικοι της περιοχής ναι µεν ζουν καθηµερινά µε τον φόβο µιας άνευ προηγουµένου έκρηξης, ωστόσο δηλώνουν έτοιµοι για πόλεµο µε τα συµφέροντα, µε στόχο να σώσουν τις ζωές των παιδιών τους και να αποµακρύνουν από τις γειτονιές τους τις «ωρολογιακές βόµβες» των πολυεθνικών που εµπορεύονται καύσιµα.
«Κάποτε θα γίνει…»
Η Πόπη Κοτσορέ, κάτοικος Περάµατος και πρόεδρος του συλλόγου «Η Εστία της Γυναίκας», εξηγεί στο Documento ότι «αυτή δεν ήταν η πρώτη φορά που ξέσπασε φωτιά στο σηµείο. Μπροστά στο κέρδος τους οι ζωές µας δεν µετράνε. Τα δικά µας Τέµπη φαίνεται ότι θα είναι τα Καζάνια. Στατιστικά αν το µελετήσουµε, κάποτε θα γίνει µεγάλο δυστύχηµα» είναι το συγκλονιστικό µήνυµά της που θα πρέπει να λάβουν σοβαρά υπόψη η κυβέρνηση και οι αρµόδιες υπηρεσίες.
«Γενικά υπάρχει φόβος ότι θα γίνει µεγάλο δυστύχηµα. Αλλά δυστυχώς το έχουµε συνηθίσει. Ο φόβος ξυπνά κάθε φορά που γίνεται κάτι στα Καζάνια. Προχθές η φωτιά έφτανε τα δέκα µέτρα ύψος» λέει χαρακτηριστικά η Π. Κοτσορέ. Όπως αναφέρει στο Documento, το βράδυ του προηγούµενου Σαββάτου «ρωτούσαµε τις αρχές τι να κάνουµε και αν έπρεπε να φύγουµε. ∆εν ήξεραν τι να µας απαντήσουν. Απλώς έκλεισε τους δρόµους η αστυνοµία και οι πυροσβέστες έσβηναν τις φλόγες. ∆εν υπήρχε καµία κατεύθυνση και οργάνωση. Αν γινόταν κάτι σοβαρότερο στα Καζάνια, τι θα συνέβαινε µε τον κόσµο;».
«∆εν ήταν η πρώτη φορά»
Ενας από τους ανθρώπους που φαίνεται ότι έχουν πλήρη γνώση του εφιάλτη στο Πέραµα και δίνει µάχη, µε συγκεκριµένες προτάσεις για να αλλάξει η κατάσταση, είναι ο Σωτήρης Πουλικόγιαννης. Ο πρόεδρος του Συνδικάτου Εργατοϋπαλλήλων Μετάλλου Αττικής και Εργαζοµένων Ναυπηγοεπισκευαστικής Βιοµηχανίας Ελλάδας λέει στο Documento ότι αυτή δεν ήταν η πρώτη φορά που σήµανε συναγερµός για τα Καζάνια. «Στις 30 Μαΐου 2025 σωµατεία και φορείς κάναµε παρέµβαση για τα προβλήµατα στο Πέραµα και τα καζάνια του θανάτου, γιατί διαπιστώσαµε νέους κινδύνους για σοβαρό δυστύχηµα εντός του αστικού ιστού. Αφορµή ήταν η διάθεση δεξαµενών στα Καζάνια για πτητική βενζίνη. Πρόκειται για πολύ πιο εύφλεκτο και επικίνδυνο υλικό σε σχέση µε τα πετρελαιοειδή».
«Πιθανός στόχος»
Επίσης, ο Σωτ. Πουλικόγιαννης αναφέρεται σε ακόµη έναν εξαιρετικά σηµαντικό προβληµατισµό: «Επειδή βρισκόµαστε και σε “πολεµική προετοιµασία” µε πιθανή εµπλοκή της χώρας, όπως αφήνεται να εννοηθεί το τελευταίο διάστηµα, τα Καζάνια µπορεί να αποτελέσουν στόχο σε πιθανή σύρραξη» λέει και συνεχίζει: «∆ιαφηµίζουν ότι η χώρα γίνεται ενεργειακός κόµβος, όπως ισχυρίζονταν στο παρελθόν για την Ουκρανία, όπου σήµερα δεν έχει µείνει τίποτε εξαιτίας του πολέµου».
«Να φύγουν τα καζάνια»
Σχετικά µε τα αιτήµατα των κατοίκων και των εργαζοµένων, ο Σωτ. Πουλικόγιαννης τονίζει: «Το πρώτο και βασικότερο είναι να αποµακρυνθούν τα καζάνια. Είµαστε διατεθειµένοι να το πάµε µέχρι τέλους. Γνωρίζουµε βέβαια ότι έχουµε απέναντί µας µεγάλες εταιρείες και ισχυρά συµφέροντα, µε τα οποία ερχόµαστε σε αντιπαράθεση». Παράλληλα, ο ίδιος αναφέρεται σε «εταιρεία συµφερόντων της οικογένειας Βαρδινογιάννη που ενεπλάκη σε παρόµοιο ατύχηµα στους Αγίους Θεοδώρους το 2024».
Επίσης, καυτηριάζει τη στάση αρκετών ΜΜΕ αναφορικά µε το ζήτηµα: «Ξαφνικά, µετά την εκδήλωση της πυρκαγιάς, άρχισαν να εξαφανίζονται τα δηµοσιεύµατα και οι αναφορές για ό,τι συνέβη. Το θέµα θάφτηκε από πολλά σάιτ. Πρόκειται για ζήτηµα που σχετίζεται µε την ασφάλεια των κατοίκων και των εργαζοµένων. Είναι πολύ σοβαρό».
Για τον Σωτ. Πουλικόγιαννη «κοµβικής σηµασίας είναι και η επαναλειτουργία του Κέντρου Υγείας Περάµατος έξω από τη ζώνη µαζί µε την ενεργοποίηση του ΚΥ Κερατσινίου. Μπορούν να καλύψουν τις ανάγκες των εργαζοµένων. Είναι άµεσης προτεραιότητας θέµα. Το βράδυ του Σαββάτου, όταν εκδηλώθηκε η φωτιά, ο δρόµος που βρίσκεται υπό κατασκευή µποτιλιαρίστηκε. Τι θα συνέβαινε αν είχαµε τραυµατίες που θα έπρεπε να διακοµιστούν άµεσα σε νοσοκοµεία; Θα είχαµε σοβαρό πρόβληµα. Το Κέντρο Υγείας στο Κερατσίνι είναι υπερσύγχρονο, αλλά υπολειτουργεί. Επαναλαµβάνω ότι είναι ζωτικής σηµασίας αυτά τα δύο ΚΥ να στελεχωθούν για να λειτουργούν σε 24ωρη βάση» υπογραµµίζει.
«Κανένα σχέδιο εκκένωσης»
Ακόµη ένα σηµαντικό στοιχείο που καταθέτει στο Documento ο Σωτ. Πουλικόγιαννης είναι ότι «ο Πυροσβεστικός Σταθµός στο Πέραµα έκλεισε το 2016, έπειτα από αρκετά χρόνια λειτουργίας του. Εκεί υπηρετούσε εξειδικευµένο προσωπικό και το κενό είναι µεγάλο. Θα πρέπει να επαναλειτουργήσει. Κάλυπταν περιστατικά που σηµειώνονταν στη στεριά αλλά και σε καράβια. Το Σάββατο στο σηµείο έσπευσαν δυνάµεις της πυροσβεστικής από Πειραιά και Κερατσίνι».
Όπως αναφέρει στη συνέχεια, «ούτε η Cosco ούτε οι εταιρείες πετρελαιοειδών ούτε οι αρµόδιες αρχές έχουν σχέδιο διαφυγής και εκκένωσης. Μέχρι το Σάββατο µας έλεγαν ότι οι προειδοποιήσεις µας ήταν θεωρία. Μετά τη φωτιά κανείς δεν µπορεί να πει πλέον ότι είναι απλώς θεωρία». Ο ίδιος προαναγγέλλει περαιτέρω κινητοποιήσεις το επόµενο διάστηµα και τονίζει ότι άπαντες είναι αποφασισµένοι να δώσουν µάχη για τα Καζάνια.
«Κορόνα γράµµατα η ζωή µας»
«Η φωτιά που ξέσπασε δεν ήταν ατυχές περιστατικό ούτε η κακιά στιγµή. Ήταν ακόµη ένα καµπανάκι ότι εδώ παίζεται καθηµερινά κορόνα – γράµµατα η ζωή µας» λέει στο Documento ο Βασίλης Βατίστας, εκπαιδευτικός, πρόεδρος του συλλόγου εκπαιδευτικών Κερατσινίου – Περάµατος «Νίκος Πλουµπίδης» και εκλεγµένος δηµοτικός σύµβουλος µε τη Λαϊκή Συσπείρωση στο Πέραµα.
Προσθέτει δε ότι «από καθαρή τύχη δεν θρηνήσαµε θύµατα, δεν µιλάµε σήµερα για βιοµηχανικό ατύχηµα µεγάλης έκτασης µε ανυπολόγιστες συνέπειες. Γιατί στην περιοχή εκείνη υπάρχουν πάνω από 100 δεξαµενές πετρελαιοειδών και άλλων χηµικών ουσιών που αποτελούν ωρολογιακή βόµβα έτοιµη να σκάσει ανά πάσα στιγµή, πλήττοντας όχι µόνο το Πέραµα, αλλά και ευρύτερα περιοχές σε ακτίνα χιλιοµέτρων».
«Πάµε κι όπου βγει»
Επιπλέον, ο Β. Βατίστας σηµειώνει χαρακτηριστικά: «∆εν θέλω να σκέφτοµαι ότι έναν τέτοιο εφιάλτη µπορούµε να τον ζήσουµε µέρα µεσηµέρι. Με µεγαλύτερη κυκλοφορία στους δρόµους, τις εργασίες στο λιµάνι στο ζενίθ, µε τα σχολεία ανοιχτά. Το κοµφούζιο που επικράτησε τη νύχτα του τρόµου λόγω της κρατικής ανυπαρξίας, της έλλειψης ενός συντονισµένου σχεδίου αποδεικνύει ότι το “πάµε και όπου βγει” ήταν ο µοναδικός κρατικός σχεδιασµός».
«Απέναντι οι κυβερνήσεις»
Υπάρχουν άραγε φορείς και αρχές που ασχολούνται µε το ζήτηµα ή έχει αφεθεί στην τύχη του; Ο Β. Βατίστας αναφέρει ότι «σωµατεία και φορείς της περιοχής και του ευρύτερου Πειραιά καταγγέλλουµε αυτό το έγκληµα, ενώ πρωτοστατούµε στον αγώνα για να φύγουν τα καζάνια εδώ και πολλά χρόνια. Απέναντί µας όµως βρίσκουµε όλες τις κυβερνήσεις (Ν∆ – ΣΥΡΙΖΑ – ΠΑΣΟΚ), γιατί για την εξυπηρέτηση των κερδών των επιχειρηµατικών οµίλων αδειοδότησαν, διατήρησαν, επέκτειναν αυτές τις εγκαταστάσεις µέσα στον αστικό ιστό, όπως και τις περιφερειακές και δηµοτικές αρχές που βάζουν πλάτη σε αυτούς τους σχεδιασµούς. Με λίγα λόγια, τα καζάνια δεν φύτρωσαν. ∆εν είναι καθόλου τυχαία η αφωνία όλων των κοµµάτων, πλην ΚΚΕ, για το επικίνδυνο γεγονός του Σαββάτου, ακριβώς γιατί δεν έχει δεσµεύσεις από κράτος, επιχειρηµατικούς οµίλους και τους µηχανισµούς τους. Γι’ αυτό σταθερά αποκαλύπτει, προειδοποιεί και πρωτοστατεί στην οργάνωση του αγώνα για να ανασάνει ο λαός πραγµατικά».
Ο Β. Βατίστας εκτιµά ότι «η µόνη ρεαλιστική λύση για να ζήσουµε και να µην παίζεται η ζωή µας στα ζάρια είναι να φύγουν άµεσα τα καζάνια του θανάτου. Αυτό που διεκδικούµε χρόνια µαζικοί φορείς και σωµατεία. Και γι’ αυτό χρειάζεται να δυναµώσει ο αγώνας εργαζοµένων, λαού και νεολαίας κόντρα στην εγκληµατική πολιτική του κέρδους που υλοποιούν διαχρονικά όλες οι κυβερνήσεις».
«Το έµαθα από φίλη µου»
Για όλα όσα συνέβησαν το βράδυ του προηγούµενου Σαββάτου η Χρυσάνθη Μαµατά, κάτοικος Περάµατος και µέλος του ∆Σ του Συλλόγου Ικαριωτών της περιοχής, σηµειώνει ότι «υπήρξαν φόβος και ανησυχία. Ξεκινώντας αρχικά από το κοµµάτι της ενηµέρωσης, η οποία ήταν ανύπαρκτη. Εγώ ενηµερώθηκα από τηλεφώνηµα φίλης που µένει σε σηµείο όπου φαινόταν η φωτιά. Οταν κιόλας µάθαµε ότι έχουν κλείσει οι δρόµοι και τα δροµολόγια των φέρι µποτ έχουν σταµατήσει, εκεί η ανησυχία κορυφώθηκε. Οταν µιλάµε για φωτιά στα καζάνια, µιλάµε για τόνους καυσίµων τοποθετηµένους σε πολύ µικρή απόσταση, το ενδεχόµενο πολλαπλών αλυσιδωτών εκρήξεων είναι και το πιο πιθανό στην περίπτωση που η πυρκαγιά φτάσει σε ένα από τα καζάνια».
Μιλώντας και για το ανύπαρκτο σχέδιο έκτακτης ανάγκης αναφέρει ότι «όχι µόνο θα ισοπεδωνόταν η περιοχή, αλλά και όλοι οι κάτοικοι µαζί».
«Να µη θίξουν συµφέροντα»
Η ίδια επιβεβαιώνει επίσης ότι «όλες οι κυβερνήσεις, οι περιφερειακές και δηµοτικές αρχές, που οδηγός τους είναι τα συµφέροντα των επιχειρηµατικών οµίλων και τα κέρδη τους, κλείνουν τα αυτιά τους όταν συζητούνται τέτοια θέµατα. Κάνουν ότι δεν γνωρίζουν, προκειµένου να µη θίξουν τα τεράστια επιχειρηµατικά συµφέροντα που υπάρχουν. Ακόµη και τώρα ο δήµαρχος της πόλης έκανε µήνυση “κατά παντός υπευθύνου”, ξεχνώντας να αναφέρει ακόµη και το όνοµα της Coral Gas» προσθέτει η Χρ. Μαµατά.
«Ο λαός και η νεολαία του Περάµατος έχουν κινητοποιηθεί αρκετές φορές και στο παρελθόν για το ζήτηµα των καζανιών. Μετά την πυρκαγιά υπήρξε άµεση κινητοποίηση. Φάνηκε ότι η ονοµασία “τα καζάνια του θανάτου” που χρόνια τώρα λέµε στην πόλη δεν περιέχει κανένα ίχνος υπερβολής» σηµειώνει µεταξύ άλλων.
«Θα υπάρξει συνέχεια»
Όπως τονίζει, «η κινητοποίηση, η οποία κατέληξε στο δηµοτικό συµβούλιο και έθεσε ψήφισµα µε συγκεκριµένα αιτήµατα “να φύγουν τώρα τα καζάνια, να επαναλειτουργήσει το Κέντρο Υγείας – Πρώτων Βοηθειών στο Πέραµα, να υπάρξει συγκεκριµένο και οργανωµένο σχέδιο διαφυγής σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης και να διερευνηθούν τα αίτια της πυρκαγιάς”, ήταν µαζική. Σίγουρα χρειάζεται συνέχεια και πιστεύω πως θα υπάρξει, ο λαός της πόλης δεν θα αφήσει την ζωή του να παίζεται κορόνα γράµµατα».
Λεωνίδας Λυμπέρης, Γιάννης Τσακαρισιάνος
ΠΗΓΗ Documento
