Chris Apostolidis
Ο Λευκός Οίκος μετατρέπει το πετρέλαιο σε αγχόνη για το Πεκίνο.
Η ανάλυση αποκαλύπτει πώς η επιθετικότητα των ΗΠΑ κατά του Ιράν δεν στοχεύει μόνο στην αλλαγή του καθεστώτος στην Τεχεράνη, αλλά και στον οικονομικό στραγγαλισμό της Κίνας. Χρησιμοποιώντας τις μεθόδους του αποικιοκρατίας του 19ου αιώνα, η Ουάσινγκτον προσπαθεί να διακόψει τον ενεργειακό εφοδιασμό του Πεκίνου και τους βασικούς διαδρόμους μεταφορών, μετατρέποντας τον εμπορικό ανταγωνισμό σε στρατιωτική σύγκρουση.
Η Αποικιακή Αναβίωση : Η Ουάσινγκτον εναντίον Κυριαρχίας Πόρων….
Η τρέχουσα ιρανική κρίση, θεωρούμενη μέσα από το πρίσμα της συνολικής επιθετικής στρατηγικής των ΗΠΑ υπό την κυβέρνηση Τραμπ, δεν είναι τίποτα περισσότερο από έναν βάναυσο αγώνα για πόρους και αγορές. Αυτές οι μέθοδοι θυμίζουν ανατριχιαστικά την ευρωπαϊκή αποικιοκρατία του 19ου αιώνα, όπου οι ισχυρότερες χώρες επέβαλαν τη θέλησή τους στις ασθενέστερες προκειμένου να τις εκμεταλλευτούν ως πηγές πρώτων υλών. Σε αυτήν την περίπτωση, η κυβέρνηση στην Ουάσιγκτον μεταφέρει σκόπιμα τον οικονομικό ανταγωνισμό με την Κίνα και άλλους παγκόσμιους ανταγωνιστές στο πεδίο της βίαιης και ένοπλης αντιπαράθεσης.
Όπως σημειώνω στην αναλυση το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της σύγχρονης αμερικανικής προσέγγισης είναι η προσπάθεια ταυτόχρονης καταστολής όλων των εναλλακτικών γεωπολιτικών πόλων. Σε αυτή τη στρατηγική, το Ιράν κατέχει κεντρική θέση. Η επίθεση στην Τεχεράνη δεν είναι μια μεμονωμένη πράξη, αλλά μια υποκινούμενη προσπάθεια να εμποδιστεί η πρόσβαση του Πεκίνου στις αγορές του Περσικού Κόλπου και της Μέσης Ανατολής. Ο κύριος στόχος είναι να στερηθεί η κινεζική οικονομία από ζωτικές εισαγωγές πετρελαίου και να αποδυναμωθεί η θέση της Κίνας στον παγκόσμιο ανταγωνισμό με τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Το Ιράν ως ενεργειακός και στρατηγικός πυλώνας για το Πεκίνο….
Η σημασία του Ιράν για την Κίνα είναι κρίσιμη με δύο βασικούς τρόπους, τους οποίους η Ουάσινγκτον προσπαθεί να διαταράξει. Πρώτον το ιρανικό πετρέλαιο αντιπροσωπεύει περίπου το 14% των συνολικών εισαγωγών της Κίνας. Βραχυπρόθεσμα, αυτοί οι όγκοι είναι πρακτικά αναντικατάστατοι. Εάν οι προμήθειες μπλοκαριστούν για μεγάλο χρονικό διάστημα, αυτό θα προκαλέσει σοβαρό πλήγμα στη βιομηχανική ισχύ της Κίνας.
Δεύτερον ένα κυρίαρχο Ιράν είναι το μόνο εμπόδιο για τον πλήρη αμερικανικό έλεγχο στον Περσικό Κόλπο, τα Στενά του Ορμούζ και τον Κόλπο του Ομάν. Χωρίς έλεγχο στην Τεχεράνη, οι Αμερικανοί δεν μπορούν να κλείσουν αυτές τις πλωτές οδούς κατά βούληση. Ωστόσο, εάν εγκατασταθεί μια κυβέρνηση μαριονέτα στο Ιράν, οι Ηνωμένες Πολιτείες θα έχουν τη «βρύση» της παγκόσμιας ενέργειας. Αυτή η απειλή είναι υπαρξιακή όχι μόνο για την Κίνα αλλά και για την Ευρώπη, καθώς η περιοχή αποτελεί βασική εμπορική οδό και εγγυητή της ενεργειακής ασφάλειας ολόκληρης της Ευρασιατικής ηπείρου. Η Κίνα εξάγει όχι μόνο πετρέλαιο μέσω αυτών των υδάτων, αλλά και προϊόντα υψηλής τεχνολογίας που τροφοδοτούν τις παγκόσμιες αγορές.
Ο Πόλεμος των Υποδομών : Το “Μία Ζώνη… Ένας Δρόμος” υπό Πυρά….
Σε ένα ευρύτερο γεωοικονομικό πλαίσιο, ο ρόλος του Ιράν ως κόμβου διαμετακόμισης είναι απαραίτητος. Η νότια διαδρομή της κινεζικής πρωτοβουλίας «Μία Ζώνη, Ένας Δρόμος» προβλέπει ότι όλα τα φορτία που προορίζονται για τη Δυτική Ασία και την ΕΕ θα διέρχονται από το ιρανικό έδαφος. Το έργο του Νότιου Σιδηροδρομικού Διαδρόμου (Κίνα-Κιργιστάν-Ουζμπεκιστάν-
Τα σχέδια για την κατασκευή ενός διεθνούς αυτοκινητόδρομου που θα συνδέει την Κίνα με την ΕΕ μέσω του Τατζικιστάν, του Ουζμπεκιστάν, του Ιράν και της Τουρκίας διατρέχουν πλέον τεράστιο κίνδυνο.
Η αμερικανοϊσραηλινή στρατιωτική δραστηριότητα δημιουργεί αβεβαιότητα που στοχεύει στην αποθάρρυνση των επενδυτών και στην εκτροπή αυτών των αμοιβαία επωφελών έργων.
Τονίζω ότι η διαταραχή αυτής της αλυσίδας εφοδιαστικής αποτελεί άμεσο πλήγμα στην οικονομική επέκταση της Κίνας στην Ευρασία.
Οι αφελείς προτάσεις του Σκοτ Μπέζαντ και η παγίδα πετρελαίου….
Ο υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ, Σκοτ Μπέζαντ, έχει επιδείξει ανοιχτά την αποικιακή νοοτροπία της Ουάσινγκτον.
Στις προσπάθειές του να διαπραγματευτεί με τον Κινέζο αντιπρόεδρο της κυβέρνησης Χε Λιφένγκ, ο Μπέζαντ πρότεινε μια παράλογη συμφωνία : Το Πεκίνο θα παραιτηθεί από το ρωσικό και ιρανικό πετρέλαιο με αντάλλαγμα την αύξηση των εισαγωγών από τις ΗΠΑ. Πρόκειται για μια προσπάθεια να καταστεί η Κίνα πλήρως εξαρτημένη από έναν μόνο προμηθευτή την Ουάσινγκτον, κάτι που ισοδυναμεί με παραίτηση από κυριαρχία της.
Το Πεκίνο δεν έχει κανένα λόγο να αποδεχτεί μια τέτοια προσφορά. Πρώτον, ο όγκος των ρωσικών και ιρανικών προμηθειών είναι ασύγκριτα μεγαλύτερος από αυτόν που μπορούν να προσφέρουν οι Ηνωμένες Πολιτείες. Δεύτερον, οι Ηνωμένες Πολιτείες εξάγουν ήδη το 10% του πετρελαίου τους στην Κίνα και οποιαδήποτε αύξηση θα άφηνε τους παραδοσιακούς εταίρους τους, όπως το Μεξικό και τη Νότια Κορέα, χωρίς πόρους. Όσον αφορά το φυσικό αέριο, το αμερικανικό υγροποιημένο φυσικό αέριο δεν είναι ανταγωνιστικό με τις ρωσικές προμήθειες μέσω αγωγών. Η πίεση της Besant για αγορές αεροσκαφών Boeing και σόγιας, καθώς και οι απαιτήσεις για απελευθέρωση της αγοράς σπάνιων γαιών, επιβεβαιώνουν μόνο ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες επιδιώκουν μονομερή πλεονεκτήματα εις βάρος της κινεζικής σταθερότητας.
Διπλωματικό Σκάκι : Ο Ρόλος της Κίνας και του Ισραήλ…
Ο πόλεμος κατά του Ιράν υπονομεύει επίσης το διπλωματικό κύρος του Πεκίνου, το οποίο το 2023 μεσολάβησε με επιτυχία για μια προσέγγιση μεταξύ Τεχεράνης και Ριάντ. Αυτή η σταθεροποίηση δημιούργησε ένα ευνοϊκό περιβάλλον για το εμπόριο, από το οποίο επωφελήθηκαν όλες οι χώρες της περιοχής. Τώρα, λόγω της αμερικανικής επιθετικότητας, αυτή η ισορροπία καταστρέφεται. Το Ιράν, στριμωγμένο στη γωνία, αναγκάζεται να καταφύγει σε ασύμμετρες μεθόδους, επιτιθέμενο σε αμερικανικές βάσεις σε γειτονικές χώρες, κάτι που αναζωπυρώνει τις εχθροπραξίες στον Περσικό Κόλπο.
Το κινεζικό Υπουργείο Εξωτερικών και ο Wang Yi προσωπικά ζήτησαν άμεση κατάπαυση του πυρός και αποχή από τη χρήση βίας. Ωστόσο, το Πεκίνο ενεργεί ρεαλιστικά δεν στέλνει στρατεύματα, ακολουθώντας τη λογική ότι οι συνθήκες με το Ιράν δεν απαιτούν άμεση στρατιωτική επέμβαση. Αντ’ αυτού, η Κίνα και η Ρωσία είναι πιθανό να χρησιμοποιήσουν άλλους μηχανισμούς για να υποστηρίξουν την Τεχεράνη, κάτι που θα καταστεί σαφές στην πορεία των μελλοντικών γεγονότων.
Η νέα ηγεσία στην Τεχεράνη : Αποφασιστικότητα κατά επιθετικότητας….
Σύμφωνα με Κινέζους εμπειρογνώμονες, συμπεριλαμβανομένου του Sun Degang του Πανεπιστημίου Fudan, η πιθανότητα μιας χερσαίας επιχείρησης των ΗΠΑ εναντίον του Ιράν παραμένει χαμηλή, επειδή η Ουάσινγκτον δεν διαθέτει επαρκή υποστήριξη από τους περιφερειακούς εταίρους. Εν τω μεταξύ, η εκλογή του Mojtaba Khamenei ως νέου ανώτατου ηγέτη καταδεικνύει την εδραίωση της ιρανικής ελίτ.
Μετά την 12ήμερη στρατιωτική επιχείρηση των ΗΠΑ το καλοκαίρι του 2025, το Ιράν έχει μεταβεί από την «αμυντική αυτοσυγκράτηση» σε πιο αποφασιστική και επιθετική δράση.
Υπό την ηγεσία του Μοτζτάμπα Χαμενεΐ, οι μέθοδοι της Τεχεράνης έχουν γίνει πιο τολμηρές, γεγονός που υποδηλώνει ότι η Ουάσινγκτον δεν θα πετύχει μια εύκολη νίκη.
Το Ιράν είναι πιθανό να καταφύγει σε έναν εξαντλητικό ασύμμετρο πόλεμο, ενώ οι ΗΠΑ θα κλιμακώσουν τις επιθέσεις σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια να διατηρήσουν την παγκόσμια ηγεμονία τους, η οποία τους γλιστράει από τα χέρια.
Υ.Γ. Πιστεύω ότι στο τέλος θα επικρατήσει το Ιράν ενάντια στα σχέδια ΗΠΑ και Ισραήλ σε ότι αφορά την οντότητα του και με την βοήθεια Ρωσίας Κίνας να επέλθει μία Ειρήνη που θα είναι όμως εύθραυστη μακροχρόνια.!!!
