Επί τέλους,
ο Γκοντό αφίχθη!
Όχι και τόσο απρόσμενα
Η ιστορία αιώνες κοιλοπονούσε.
Άλλωστε και τα τέρατα απαιτούν τον χρόνο τους.
Τι κι αν έχει την μορφή ενός καρτούν
το φονικό κοχλάζει στο βλέμμα του,
οι πράξεις του, ανοίγουν πύλες κολάσεως.
Ας υποδεχτούμε το σκότος και το έρεβος,
που προετοίμαζε ηδονικά, η ανέξοδη ύπαρξή μας.
Τα φάλτσα που διαπράξαμε,
εκδικούνται ετεροχρονισμένα.
Ας πάψουν οι διαμαρτυρίες,
δεν ωφελούν τα αναθέματα και οι κατάρες.
Οι κλαγγές των όπλων και ο ανατριχιαστικός
ήχος των τυμπάνων του ολέθρου,
τις καλύπτουν.
Απόλυτη σιωπή.
Ο φόβος ατομικό καταφύγιο,
φυλαχτό αγωνίας, σαθρό σανίδι επιβίωσης.
Μάταια προσπαθείτε να κρυφτείτε στα
λαγούμια των αυταπατών σας.
Μάταιες οι ψευδαισθήσεις,
ιστός αράχνης στην δίνη του καιρού μας.
