Αν κάποιος που γνωρίζει τι γίνεται αυτή τη στιγμή στη Δυτική Ασία δει τι γράφεται σχετικά – από τον mainstream δυτικό τύπο μέχρι τους αναλυτές της πολυθρόνας στα κοινωνικά δίκτυα, τραβάει τα μαλλιά του. Ένας συνδυασμός άγνοιας, συνειδητής προπαγάνδας – από διάφορες πλευρές – και εκτιμήσεων που στηρίζονται σε εκτός πραγματικότητας “δεδομένα” έχει σαν αποτέλεσμα να γράφονται πράγματα που δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα. Πράγμα που δεν είναι περίεργο βέβαια, αφού αυτή τη στιγμή διεξάγεται εκεί ο πόλεμος που – σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις – θα αποτελέσει την οριστική ταφόπλακα της αμερικανικής αυτοκρατορίας, η οποία βέβαια είναι το θεμέλιο του κόσμου που γνωρίζουμε.
Παρακολουθώντας τα μεγάλα κανάλια και τον τύπο – έντυπο και διαδικτυακό – μένει κανείς με την εντύπωση ότι οι αμεερικανοσιωνιστές νικούν κατά κράτος την Ισλαμική Δημοκρατία και ότι είναι απλά θέμα χρόνου τρόπου και επιλογής τους το πώς θα την αποτελειώσουν.
Όσοι ψάχνουν τα πράγματα λίγο περισσότερο και προσπαθούν να ενημερώνονται καλύτερα, μαθαίνουν και καταλαβαίνουν ότι οι ΗΠΑ “τα έχουν βρει μπαστούνια” και ψάχνουν να βρουν τρόπο να ξεμπλέξουν χωρίς να καταστραφούν. Τρόπο που, δυστυχώς γι αυτές, δεν υπάρχει.
Το ερώτημα
Εκεί όμως μπαίνει το ερώτημα πώς έγινε αυτό. Για όσους δεν είχαν φροντίσει να ενημερωθούν από πριν, το ερώτημα είναι περίπου άλυτο. Για όσους έτρεφαν την αυταπάτη ότι οι σιωνιστές (ή, ακόμη χειρότερα, “οι Ρότσιλντ”) είναι παντοδύναμοι, το ίδιο. Ακόμη περισσότερο “ζορίζονται” με τις εξελίξεις αυτοί που θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε ως “QAnon του Πούτιν” – Οι άνθρωποι δηλαδή που δε σχηματίζουν γνώμη για τον Πούτιν από τα γεγονότα και τις πράξεις του, αλλά δέχονται ως αξίωμα ότι ο Πούτιν είναι περίπου ο απεσταλμένος του Θεού στη Γη και προσπαθούν να ερμηνεύσουν τα γεγονότα και τις πράξεις του με βάση αυτό το αξίωμα (πιθανόν να υπάρχουν και ανάλογοι λάτρεις του Σι, αλλά δεν έχει τύχει να τους συναντήσω). Για τους “πουτινιστές QAnon”, το ερώτημα βέβαια είναι πώς το Ιράν των μουλάδων καταστρέφει με τέτοια ταχύτητα την ισχύ των δυτικών, ενώ η Ρωσία έχει περίπου βαλτώσει.
Για κάποιον περίεργο λόγο δε, αυτό που δυσκολεύει περισσότερο όλους αυτούς είναι το πού βρίσκουν τους στόχους οι Ιρανοί.
Βέβαια εκτός από τους παραπάνω, υπάρχουν και οι “ψαγμένοι” δυτικόφρονες, λιγότερο ή περισσότερο “αντισυστημικοί”, οι οποίοι αναγνωρίζουν μεν την επερχόμενη ήττα της Δύσης, αλλά καθόλου δεν τους ευχαριστεί, και μπαίνει το ερώτημα πώς θα καταφέρουν να δικαιολογήσουν το ότι “η καθυστερημένη χώρα που κυβερνούν μουλάδες” διαλύει στο πεδίο της μάχης τον “ισχυρότερο στρατό του κόσμου” μαζί με τον “δεύτερο ισχυρότερο στρατό του κόσμου”.
Η εύκολη απάντηση
Είναι οι τελευταίοι, κυρίως, που δίνουν σανίδα σωτηρίας σε όλους τους προηγούμενους: “Ναι, κατατροπώνει το Ιράν τη δύση, για τον απλό λόγο ότι πίσω του βρίσκονται οι Ρώσοι και οι Κινέζοι”. Κάποιοι μάλιστα, φτάνουν να χαρακτηρίζουν το Ιράν … πληρεξούσιο των Κινέζων!
Με τον ίδιο τρόπο που οι Ρώσοι (που πολεμούσαν με φτυάρια και ανταλλακτικά πλυντηρίων) νικάνε το ΝΑΤΟ μόνον επειδή τους βοηθάνε οι Ιρανοί!
Θα περίμενε κανείς να παρουσιάζουν σοβαρές αποδείξεις για αυτό τον ισχυρισμό. Αμ δε!
Η σοβαρότερη απόδειξη που έχω δει μέχρι τώρα, είναι ότι η Κίνα, πριν από την έναρξη του πολέμου, δημοσιοποίησε δορυφορική φωτογραφία από μία αμερικάνικη βάση, που έδειχνε αεροπλάνα που έχουν προσγειωθεί εκεί. Μόνο που:
- Αν ήθελε η Κίνα να δώσει τέτοιες πληροφορίες στο Ιράν, θα το έκανε μέσω μυστικών καναλιών. Το ότι το έκανε δημόσια, δείχνει ότι δεν ήταν στρατιωτική βοήθεια άλλα κάτι άλλο. Πιθανότατα πίεση στις ΗΠΑ να μην προχωρήσουν σε πόλεμο.
- Την επόμενη μέρα, δημοσιοποίησε και το Ιράν δική του αεροφωτογραφία της ίδιας βάσης, με σημαντικά μεγαλύτερη ανάλυση. Αποδεικνύοντας ότι δε χρειαζόταν τους Κινέζους για το συγκεκριμένο.
Η άλλη “απόδειξη” είναι ότι το λένε… οι ΗΠΑ. Κάποια δήλωση κάποιου απόστρατου συνταγματάρχη ΜακΓκρέγκορ, ένα άρθρο της Ουάσιγκτον Ποστ που βασίζεται σε “καλά πληροφορημένες πηγές”, κάποια δήλωση του Τραμπ κλπ. Ανάλογα δε με το πώς φυσάει ο αέρας, αυτός που παρέχει τις πληροφορίες είναι είτε Κίνα είτε η Ρωσία, παραδόξως όμως ποτέ και οι δύο μαζί. Μόνο που όλες αυτές οι δηλώσεις μαζί δεν αξίζουν ούτε τα bytes με τα οποία είναι γραμμένες. Γιατί απλούστατα, ότι προέρχεται από τις ΗΠΑ, ειδικά αυτόν τον καιρό, είναι προπαγάνδα, όχι πληροφορία. Διαφορετικά θα πρέπει να πιστέψουμε ότι το Ιράν πάσχιζε να αποκτήσει πυρηνικά, ότι η κυβέρνησή του σκότωσε μερικά εκατομμύρια Ιρανούς τον περασμένο μήνα (ο πλαστός αριθμός που κυκλοφορεί ευρύτερα μιλάει για μερικές δεκάδες χιλιάδες και προέρχεται από παραμάγαζο της Μοσάντ, αλλά μία γελοία ύπαρξη την οποία οι ΗΠΑ είχαν κουβαλήσει στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ είχε μιλήσει για εκατομμύρια) και πιο πρόσφατα ότι οι Ιρανοί εξέλεξαν για νέο Ανώτατο Ηγέτη έναν ετοιμοθάνατο ή ίσως ήδη νεκρό.
Και οι δηλώσεις Αραγτσί;
Ίσως δεν είναι άχρηστο να απαντήσουμε και στο “ισχυρότερο” επιχείρημα αυτών που θεωρούν βέβαιο ότι η Ρωσία δίνει πληροφορίες στο Ιράν: τις δηλώσεις του Υπουργού Εξωτερικών της Ισλαμικής Δημοκρατίας, Αμπάς Αραγτσί. Τον οποίο εμφανίζουν ότι ομολόγησε την παροχή τέτοιων πληροφοριών, ενώ απλά είπε ότι στρατιωτική συνεργασία με τη Ρωσία υπήρχε και συνεχίζεται. Όμως αυτό δε σημαίνει τίποτα για το συγκεκριμένο: στρατιωτική συνεργασία θα μπορούσε να εννοεί τα κοινά ναυτικά γυμνάσια, την φερόμενη (αλλά επίσης μη επαληθευμένη) πώληση από το Ιράν στη Ρωσία πυρομαχικών και πολλά άλλα.
Ποια είναι τελικά η αλήθεια;
Για το αν η Ρωσία και η Κίνα δίνουν στρατιωτικές πληροφορίες (και ειδικότερα, συντεταγμένες στόχων) στο Ιράν, η απάντηση είναι απλή: Δεν το γνωρίζω. Όπως δεν το γνωρίζουν και όλοι αυτοί που γράφουν σχετικά. Το αν η Κίνα και η Ρωσία δίνουν τέτοιου είδους πληροφορίες στο Ιράν, το γνωρίζουν προς το παρόν ελάχιστοι άνθρωποι μέσα στις τρεις αυτές χώρες και βέβαια δεν πρόκειται να μας το πουν. Πιθανό στο μέλλον να το μάθουμε.
Το ερώτημα με το οποίο ασχολούμαι εδώ είναι διαφορετικό: Το αν το Ιράν χρειάζεται τέτοιου είδους βοήθεια ή όχι και το αν οι επιτυχίες του οφείλονται σε αυτήν. Και αυτό είναι ερώτημα στο οποίο μπορούμε, με απόλυτη βεβαιότητα, να απαντήσουμε με βάση δημόσια στοιχεία. Στοιχεία τα οποία οι περισσότεροι από τους δημοσιολογούντες δεν κάνουν τον κόπο να αναζητήσουν, όπως δεν έκαναν τον κόπο και οι άφρονες που κυβερνούν τις ΗΠΑ – διαφορετικά δε θα δήλωναν έκπληκτοι που “το Ιράν δεν υποτάσσεται” (Γουίτκοφ για Τραμπ), που “άντεξε πάνω από δύο μέρες”, που έκλεισε τα στενά του Ορμούζ (Τραμπ) κλπ. Το ότι θα γινόντουσαν όλα αυτά ήταν αυτονόητο για όποιον έχει μισό κουκούτσι μυαλό και οι Ιρανοί είχαν προειδοποιήσει σε όλους τους τόνους – δε μπορεί καν να πει κανείς “παγίδεψαν τους Αμερικάνους κρύβοντας τις δυνατότητες και τις προθέσεις τους”. Το ότι οι προειδοποιήσεις τους ήταν η αλήθεια και όχι λεονταρισμοί, αφ’ ενός μπορούσε κανείς να το ξέρει αν είχε μελετήσει την ιστορία της περιοχής, αφ’ ετέρου το είχαν αποδείξει και στον πόλεμο των 12 ημερών.
Μπορεί το Ιράν να πλήξει τους στόχους που έπληξε χωρίς βοήθεια από Κίνα και Ρωσία;
Σε αυτό το ερώτημα η ανεπιφύλακτη απάντηση είναι ότι ναι, μπορεί να πλήξει και αυτούς και πολλούς άλλους. Σε αυτό συντείνουν, μεταξύ άλλων, τα παρακάτω:
α) Είναι γνωστό ότι εδώ και χρόνια, η Χεζμπολλάχ έχει χαρτογραφήσει, μεταξύ άλλων και μέσω του drone “Χόντχοντ”, και το τελευταίο τετραγωνικό εκατοστό της κατεχόμενης Παλαιστίνης (σχετικά έχουμε γράψει εδώ). Και ναι μεν οι πληροφορίες είναι παλιές, δεν είναι όμως λογικό να υποθέσουμε ότι η συλλογή τους σταμάτησε τότε, δεδομένου ότι ο σιωνιστικός στρατός δεν είναι σε θέση να ανιχνεύσει και να καταρρίψει τον τσαλαπετεινό.
Είναι αυτονόητο ότι όποια πληροφορία έχει η Ισλαμική Αντίσταση του Λιβάνου, αυτόματα περνάει και στον στενότερο σύμμαχό της, την Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν.
β) Η Ισλαμική Δημοκρατία έχει θέσει, τα τελευταία χρόνια, σε τροχιά αρκετούς δορυφόρους, όλο και πιο εξελιγμένους. Επίσημα είναι τηλεπικοινωνιακοί, αλλά μόνον αφελείς θα πίστευαν ότι δεν έχουν διπλή χρήση. Πρόσφατα μάλιστα, έθεσε σε λειτουργία επίγειο σταθμό επικοινωνίας και ελέγχου των δορυφόρων αυτών, με τον οποίο, όπως δήλωσε επίσημα, αυξάνεται κατά πολύ η ταχύτητα επικοινωνίας με τους δορυφόρους.
γ) Είναι γνωστό ότι η Ισλαμική Δημοκρατία έχει στήσει ένα δίκτυο κατασκόπων μέσω των οποίων παίρνει κάθε είδους απόρρητες πληροφορίες, ακόμη και φωτογραφίες μέσα από τον πυρηνικό σταθμό Ντιμόνα, στον οποίο δεν έχει ποτέ επιτραπεί ούτε καν στη Διεθνή Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας να πατήσει το πόδι της. Πρόκειται για “πολίτες υπεράνω πάσης υποψίας”, οι οποίοι για μερικά σέκελ πουλάνε και τη μάνα τους.
δ) Η ομάδα χάκερς Handala, η οποία μάλλον είναι τμήμα της Χεζμπολλάχ, και η οποία έχει αναπτύξει τέτοια τεχνογνωσία που μπαινοβγαίνει για πλάκα σε όλα τα μηχανογραφικά δίκτυα του ψευδοκράτους, διεισδύει σε τηλέφωνα αξιωματούχων του (του Μπρέηβερμαν, προσωπάρχη του Νετανιάχου, του πρώην “πρωθυπουργού” και “ειδικού στην κυβερνοασφάλεια” Ναφτάλι Μπένετ κλπ). Το δε γεγονός ότι δημοσιοποιεί αυτά τα exploits (όπως ονομάζονται διεθνώς τέτοιες επιχειρήσεις) δείχνει ότι πρόκειται για “χαμηλής αξίας”, αναλώσιμες διεισδύσεις, που μπορούν να χρησιμοποιηθούν στον ψυχολογικό πόλεμο χωρίς να ανησυχεί ιδιαίτερα ότι με αυτόν τον τρόπο ειδοποιεί τον αντίπαλο ο οποίος τελικά θα καταφέρει να τα αντιμετωπίσει. Η ως άνω ομάδα, με βάση στοιχεία που έχει δημοσιοποιήσει, έχει πάρει υπό τον έλεγχό της τις κάμερες ελέγχου κυκλοφορίας των πόλεων της κατεχόμενης Παλαιστίνης (γνωρίζουμε ότι στο Τελ Αβίβ τις προηγούμενες ημέρες βγήκε στους δρόμους ο στρατός και η αστυνομία και έσπαγαν τις κάμερες ασφαλείας), τις κάμερες ασφαλείας του αεροδρομίου και άλλα πολλά, ενώ μάλλον ελέγχει – τουλάχιστον σε κάποιο βαθμό – και τα ραντάρ της αεράμυνας – ή μάλλον όσα από αυτά έχουν απομείνει.
ε) Τα κατασκοπευτικά drones της Ισλαμικής Δημοκρατίας, τα οποία φαίνεται ότι είναι φτιαγμένα από συνθετικά υλικά που δεν πιάνει το ραντάρ. Το Γενάρη μόλις, όταν πλησίασε το αεροπλανοφόρο Abraham Lincoln – το οποίο πλέον, μετά από αλλεπάλληλα πλήγματα, έχει τραπεί σε φυγή, ένα (ή περισσότερα) τέτοιο drone το παρακολουθούσε και κατέγραφε τις κινήσεις του επί τρεις ημέρες. Φαίνεται ότι το drone δεν είχε γίνει αντιληπτό, μέχρι που οι Ιρανοί δημοσίευσαν βίντεο από τις κάμερές του (πράγμα που δεν απετέλεσε είδηση στη Δύση). Τελικά, μη μπορώντας να το αντιμετωπίσουν διαφορετικά, οι Αμερικάνοι σήκωσαν ένα αεροπλάνο που το κατέρριψε (πράγμα που, παραδόξως, απετέλεσε είδηση).
στ) Οι σύμμαχοι του Ιράν στις γύρω χώρες και απλοί πολίτες που διάκεινται φιλικά προς αυτό, είναι βέβαιο ότι του προωθούν πληροφορίες για οτιδήποτε υποπέσει στην αντίληψή τους.
ζ) Λίγες ημέρες πριν από τον πόλεμο του Ιουνίου, ο υπουργός πληροφοριών του Ιράν, Εσμαΐλ Χατίμπ, που πρόσφατα έγινε μάρτυρας, είχε ανακοινώσει την επιτυχή μεταφορά στο Ιράν από το παιδοκτονικό μόρφωμα εκατομμυρίων απορρήτων εγγράφων. Το Σεπτέμβριο που μας πέρασε, είχε κυκλοφορήσει σχετικό βίντεο με τίτλο spider’s lair.
η) Εχθές μόλις ανακοινώθηκε ότι οι κώδικες “ασφαλών” επικοινωνιών της ληγμένης οντότητας έχουν διαρρεύσει και επομένως οι επικοινωνίες παρακολουθούνται από “αυτούς που πρέπει”.
θ) Τελευταίο, αλλά όχι σε σημασία: ας μην ξεχνάμε τις ανοιχτές, δημόσιες πηγές. Όποιος ψάξει στο google maps, για παράδειγμα, θα βρει πολύ εύκολα τη βάση Μουουάφακ Σάλτι στην Ιορδανία, για την οποία είχα γράψει πριν την έναρξη του πολέμου ότι αν τελικά αυτός γίνει, θα είναι από τους πρώτους στόχους των Ιρανών (όπως και τελικά έγινε – όχι επειδή το είχα δει στη μαγική σφαίρα μου, ούτε επειδή κατέχω ιδιαίτερη σοφία – απλά επειδή παρακολουθούσα τις δημοσιοποιούμενες πληροφορίες και γνώριζα, βάσει αυτών, ότι στη συγκεκριμένη βάση έχουν μεταφερθεί σημαντικά οπλικά συστήματα των ΗΠΑ). Στη δορυφορική εικόνα που δίνει το google maps, βλέπει κανείς όλες τις μόνιμες εγκαταστάσεις. Από κει και πέρα, ένα drone μπορεί να δώσει τις απαραίτητες επικαιροποιημένες πληροφορίες.
Αυτά είναι μερικά μόνον από όσα γνωρίζουμε. Είναι βέβαιο ότι οι πηγές πληροφοριών που δεν έχουν δημοσιοποιηθεί είναι πολλαπλάσιες αυτών.
Τελικά, δίνουν πληροφορίες η Ρωσία και η Κίνα;
Όπως έγραψα παραπάνω, απλά δεν το γνωρίζω. Μακάρι να το κάνουν – σε έναν πόλεμο, καμία πληροφορία δεν περισσεύει. Αν το κάνουν όμως, ελπίζω ότι απέδειξα επαρκώς ότι η βοήθεια αυτή, παρότι σίγουρα θα είναι χρήσιμη και ευπρόσδεκτη, δεν είναι πάντως καθοριστικής σημασίας.
Πράγματα που θα ήταν καθοριστικής σημασίας και δεν έχουν γίνει δυστυχώς, θα ήταν:
– Μία κοινή δέσμευση Κίνας-Ρωσίας-Βόρειας Κορέας ότι σε περίπτωση που χρησιμοποιηθούν πυρηνικά εναντίον του Ιράν θα το θεωρήσουν ισοδύναμο (που είναι, στην πραγματικότητα) με πυρηνική επίθεση σε δικό τους έδαφος και θα απαντήσουν ανάλογα.
– Εξοπλισμός του Ιράν με μαχητικά αεροπλάνα 5ης γενιάς (Ρωσικά SU-57 ή Κινέζικα J-20 ή J-35, κατά προτίμηση τα πρώτα). Αυτό έπρεπε βέβαια να έχει γίνει εδώ και χρόνια, ώστε να έχουν το χρόνο οι πιλότοι να αποκτήσουν εμπειρία με το χειρισμό των αεροσκαφών, κάλλιο αργά όμως παρά ποτέ.
Η φημολογούμενη μεταφορά αντιαεροπορικών συστημάτων από Κίνα και Ρωσία στο Ιράν (η οποία αποτελεί απλή εικασία, που στηρίζεται μόνον στην κίνηση μεταγωγικών αεροσκαφών τα οποία κάποιοι ευφάνταστοι “αναλυτές” έκριναν ότι μεταφέρουν αντιαεροπορικά τα οποία “λείπουν στο Ιράν”), αν έχει γίνει καλώς έγινε – καμία χώρα, πόσο μάλλον μία χώρα με τεράστια έκταση όπως το Ιράν δεν είναι πλήρως καλυμμένη από αυτή την άποψη, όπως αποδεικνύει ο πόλεμος στην Ουκρανία. Όμως το Ιράν έχει δικά του αντιαεροπορικά και αντιπυραυλικά συστήματα, τα οποία είναι ιδιαίτερα προηγμένα.
