Χιλιάδες νέοι και οικογένειες αδυνατούν να βρουν προσιτή κατοικία. Η κυβέρνηση μιλά για το πρόβλημα των ενοικίων αλλά αποφεύγει δομικές παρεμβάσεις όπως περιορισμούς στη βραχυχρόνια μίσθωση ή ουσιαστικό πρόγραμμα κοινωνικής κατοικίας.
Αντίθετα, συνεχίζει να ευνοεί επενδυτικά σχήματα που πιέζουν περαιτέρω την αγορά. Μετά από χρόνια στην εξουσία η αδυναμία να ελεγχθεί το κόστος στέγασης αποκαλύπτει ότι οι προτεραιότητες δεν βρίσκονται στην καθημερινότητα των πολιτών.
Γιατί κάποιοι κερδίζουν από όλο αυτό, όπως πάντα.
