Αντώνης Κοσμίδης
Με ρωτάνε οι φίλοι μου, γιατί σταμάτησα να παρακολουθώ και να αναμεταδίδω τα γεγονότα που συμβαίνουν στον πολιτικό χώρο που σχηματίσθηκε γύρω από το πρόσωπο της «θεόσταλτης», όπως από κάποιους πολύ θρησκευόμενους χαρακτηρίστηκε, κυρίας Μαρίας Καρυστιανού, της πάλαι ποτέ «Μητέρας των Τεμπών».
Κατ’ αρχάς, αυτό συνέβη, επειδή έλειπα για τρεις εβδομάδες σε ανθρωπιστική αποστολή στο αποκλεισμένο νησί των επαναστάσεων, την Κούβα, και επέστρεψα πρόσφατα.
Κατά δεύτερο λόγο, επειδή παρά τις προσπάθειες προσέγγισης της ΜΚ που έκανα στο παρελθόν, ώστε να την πείσω να ακολουθήσει τον πολιτικό δρόμο σχηματισμού ενός αντιπολιτευτικού Μετωπικού Εθνικού Συμβουλίου από έντιμους και έμπειρους εξειδικευμένους πολιτικούς, δημοσιογράφους και επιστήμονες όλου του δημοκρατικού πολιτικού φάσματος και την διατήρηση για την ίδια του ρόλου της εγγυήτριας ενός λαϊκού κινήματος από την βάση για την ανατροπή κατ´ αρχάς του μνημονιακού κατεστημένου, προτιμήθηκε η πεπατημένη ενός ακόμη συστημικού αρχηγικού πολιτικού κόμματος. Με την ίδια να θέλει όχι μόνο να ελέγχει -έστω και με την βοήθεια της νομικού συμβούλου της, πρώην πολιτευτή του κόμματος του κ. Νατσιού, της κ. Γρατσία- τη λειτουργία του, αλλά να διαχειρίζεται και την οργανωτική του συγκρότηση (μέγα πρόβλημα). Να τοποθετείται επί παντός επιστητού, να απαξιώνει την δημιουργία τοπικών επιτροπών και να δημιουργεί πυραμιδική συγκρότηση κόμματος, αρχίζοντας από την κορυφή προς την βάση και όχι αντίθετα ή τουλάχιστον παράλληλα. Σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, άρχισαν οι δυσαρέσκειες και αντιδράσεις, όχι τόσο προς το περιβάλλον που αυθαίρετα και με ευθύνη της αξιολογήθηκε ως κατάλληλο για το εγχείρημα, αλλά προς την ίδια, στη βάση μάλιστα ατοπημάτων και λαθών που δεν δικαιολογούνται πάντα από την έλλειψη εμπειρίας. Προσπαθώντας η μέχρι τότε σχεδόν «ανέγκιχτη» Μαρία των Τεμπών (το σύμβολο του αγώνα κατά της αναξιοκρατίας, της διαφθοράς και της συγκάλυψης σε όλα τα επίπεδα), να διαχειριστεί τα χιλιάδες ζητήματα που αφορούν στην συγκρότηση πολιτικού κόμματος και την επεξεργασία των θέσεων επί όλων των θεμάτων που κακώς ανέλαβε η ίδια να τα προβάλει και να τα επικοινωνεί, άρχισαν πολύ σύντομα να εμφανίζονται εκτός από τις σε κάποιο βαθμό φυσιολογικές αδυναμίες της προσωπικότητας σε ιδιοσυγκρασιακό και πολιτικό επίπεδο, οι αντιφάσεις, οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις με τους αυτόκλητους ή επιλεγμένους από την ίδια συνεργάτες της. Για να μην πλατειάζω περισσότερο, η εκτίμηση στην οποία είχα προβεί τότε, ήταν, ότι συμμετέχοντας στα πολιτικά δρώμενα ως κίνημα, το οποίο θα ελέγχονταν και διαχειρίζονταν βασικά από ένα αναγνωρισμένο Μετωπικό Εθνικό Συμβούλιο, με την ίδια να αποτελεί την εγγυήτρια και κριτή των εξελίξεων, με απώτερο στόχο την ανάληψη της Προεδρίας της Δημοκρατίας, αφού προηγουμένως θα επιτυγχάνονταν η επιζητούμενη αναθεώρηση του συντάγματος, αλλά και οι απαραίτητες αναβαθμισμένες λειτουργίες του/της Προέδρου, θα μπορούσε να στοχεύσει σε ένα 25-30% του εκλογικού σώματος και να ανατρέψει από τις πρώτες κιόλας εκλογές, το ξενόδουλο κυβερνητικό και βουλευτικό κατεστημένο.
Σε διαφορετική περίπτωση, δημιουργίας αρχηγικού κομματιδίου, το ποσοστό των εκλογέων που θα μπορούσε να προσποριστεί, είχα εκφράσει την δυσοίωνη άποψη, ότι θα κυμαίνονταν σε μονοψήφιο νούμερο.
Δυστυχώς, επιστρέφοντας στην Ελλάδα μετά από το υπερπόντιο ταξίδι στην απειλούμενη από οικονομικό στραγγαλισμό και στρατιωτική επίθεση Κούβα, όπου δεν είχα επί μακρόν καμία απολύτως δυνατότητα διαδικτυακής ενημέρωσης, και διαπιστώνοντας τον χειρισμό ενός πολύ κρίσιμου θέματος για την υπόσταση τού συσταθέντος προσωποπαγούς κόμματος «ΕΛΠΙΔΑ για τη Δημοκρατία – Μαρία Καρυστιανού», αυτού της προσωπικής συμμετοχής της κ. ΜΚ σε πλειστηριασμό πρώτης κατοικίας, ας μου επιτραπεί να εκτιμήσω ότι τίθεται εν αμφιβόλω, πλέον, ακόμη και η είσοδός του στην ελληνική βουλή. Μετά την συγγραφή του παρόντος, μαθαίνω πως η πρόεδρος του κόμματος ΕΛΠΙΔΑ, δημιούργησε σκιώδη εκπροσώπηση τύπου, υποβαθμίζοντας έναν από τους σοβαρότερους Έλληνες δημοσιογράφους που συμπεριέλαβε στο, ας πούμε, υπό σχηματισμό (ακόμη;) επιτελείο της, και ετοιμάζονταν να ταξιδεύσει στη Λάρισα, χωρίς τον πρόθυμο να την ακολουθήσει Αυγερινό, δημοσιεύοντας και μια φωτογραφία, κάπως ακατάλληλη για την περίσταση κι από πλευράς ενδυματολογίας (σε γάμο, ίσως θα ταίριαζε). Αυτά προς το παρόν και μη χειρότερα!
