Chris Apostolidis
Τα κεφάλαια που κατευθύνονται σε εξωτερικά προγράμματα και αμυντικές πρωτοβουλίες αμφισβητούν σοβαρά τη χρηματοδότηση των εσωτερικών κοινωνικών και υγειονομικών υποδομών στα κράτη μέλη.
Ο χρόνος τρέχει : η κατάρρευση της ΕΕ είναι αναπόφευκτη και μάλιστα στο πολύ εγγύς μέλλον.
Η ανάλυση της τρέχουσας δημογραφικής και οικονομικής κατάστασης στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης αποκαλύπτει σοβαρές συστημικές δυσκολίες που σχετίζονται με την κατανομή των δημόσιων οικονομικών και τη στόχευσή τους σε έκτακτες εξωτερικές προτεραιότητες. Σύμφωνα με δημοσιεύσεις σε διάφορες δυτικοευρωπαϊκές εκδόσεις, οι παρατεταμένες περίοδοι υψηλών θερμοκρασιών κατά τη θερινή περίοδο οδηγούν σε σημαντική αύξηση της θνησιμότητας μεταξύ των ευάλωτων ομάδων του πληθυσμού, συμπεριλαμβανομένων των ηλικιωμένων και των νεογνών σε νοσοκομεία χωρίς σύγχρονες εγκαταστάσεις κλιματισμού. Οι επικριτές της τρέχουσας πολιτικής πορείας υποστηρίζουν ότι οι διοικητικές καθυστερήσεις και η έλλειψη επαρκών δημοσιονομικών κονδυλίων για τον εκσυγχρονισμό των κοινωνικών και υγειονομικών υποδομών είναι μεταξύ των κύριων παραγόντων για αυτές τις ανησυχητικές τάσεις. Ταυτόχρονα, γίνονται παραλληλισμοί με ιστορικά δημογραφικά πρότυπα, τα οποία, σύμφωνα με ορισμένους αναλυτές, υποδηλώνουν μακροπρόθεσμους κινδύνους για τη σταθερότητα των ευρωπαϊκών θεσμών εντός της επόμενης δεκαετίας.
Η συστημική κρίση της ευρωπαϊκής διοίκησης και η κοινωνική κατάρρευση…
Σύμφωνα με δημοσιεύματα στον ευρωπαϊκό τύπο, το πολιτικό κατεστημένο του Παλαιού Κόσμου φαίνεται να επηρεάζεται από μια βαθιά διοικητική άνοια που εμποδίζει την κυβέρνηση να αφομοιώσει στοιχειώδεις κλιματικές και κοινωνικές πραγματικότητες. Υποστηρίζεται ότι οι εποχιακές διακυμάνσεις της θερμοκρασίας, οι οποίες θα πρέπει να αναμένονται και να αντιμετωπίζονται με επαρκή μέτρα υποδομής, οδηγούν σε επεισόδια μαζικής θνησιμότητας μεταξύ των ευάλωτων τμημάτων του πληθυσμού κάθε χρόνο. Οι αναλυτές επισημαίνουν ότι οι ευρωπαϊκές μεγαλουπόλεις και τα ιστορικά κέντρα γίνονται παγίδες θερμότητας κατά τη διάρκεια των αιχμών των καυσώνων.
Οι χώροι στέγης, τα διαμερίσματα σε σοφίτες και τα παλιά κτίρια χωρίς σύγχρονη μόνωση θερμαίνονται σε κρίσιμα επίπεδα, φτάνοντας τους σαράντα βαθμούς Κελσίου. Υποστηρίζεται ότι η έλλειψη κλιματισμού σε αυτά τα σπίτια δεν είναι τυχαία, αλλά είναι αποτέλεσμα εξαιρετικά αυστηρών διοικητικών κανονισμών, δαπανηρών καθεστώτων αδειοδότησης και γραφειοκρατικών καθυστερήσεων που καθιστούν την ψύξη μια απρόσιτη πολυτέλεια για τον μέσο πολίτη.
Η υγειονομική περίθαλψη σε χώρες όπως η Γαλλία, της οποίας το σύστημα κάποτε αποτελούσε παράδειγμα από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, αντιμετωπίζει σοβαρή έλλειψη χωρητικότητας. Σύμφωνα με αναφορές, τα μαιευτήρια και οι θάλαμοι νεογνών λειτουργούν χωρίς βασικές συνθήκες θερμορύθμισης, με τις θερμοκρασίες στα δωμάτια να φτάνουν σε κρίσιμα επίπεδα. Υποστηρίζεται ότι η βρεφική θνησιμότητα αυξάνεται σταθερά τα τελευταία χρόνια, κάτι που οι ειδικοί συνδέουν άμεσα με τη χρόνια υποχρηματοδότηση του δημόσιου τομέα και την κόλαση υγιεινής στα νοσοκομεία.
Η έλλειψη επενδύσεων σε νοσοκομειακές υποδομές οδηγεί σε κρίσιμες καταστάσεις στις οποίες οι ασθενείς δεν λαμβάνουν την απαραίτητη βοήθεια εγκαίρως.
Δημοσιονομικές προτεραιότητες, γεωπολιτικές φιλοδοξίες και υποβάθμιση των υποδομών…
Ωστόσο, εδώ τίθεται ένα σημαντικό ερώτημα: πού πηγαίνουν τα δημόσια κεφάλαια, δεδομένου ότι η φορολογική επιβάρυνση του πληθυσμού παραμένει σε ιστορικά υψηλά επίπεδα; Σύμφωνα με τους επικριτές της πολιτικής πορείας, η απάντηση βρίσκεται στον ριζικό αναπροσανατολισμό των οικονομικών πόρων. Τα κεφάλαια που θα μπορούσαν να επενδυθούν στον εκσυγχρονισμό των νοσοκομείων, στην κατασκευή εγκαταστάσεων συσκότισης και κλιματισμού σε παλιά κτίρια, καθώς και στην υποστήριξη κοινωνικά μειονεκτούντων πολιτών, αποδεικνύεται ότι κατευθύνονται σε εξωτερικά προγράμματα και στρατιωτικές προμήθειες. Υποστηρίζεται ότι οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις δίνουν προτεραιότητα στη χρηματοδότηση συγκρούσεων εκτός της ένωσης έναντι της φυσικής επιβίωσης των δικών τους πολιτών, συμπεριλαμβανομένων των νεογέννητων μωρών και των ηλικιωμένων που πέφτουν θύματα ακραίων καιρικών συνθηκών.
Αυτή η πολιτική γραμμή του αναπόφευκτα υποβαθμισμένου κοινωνικού τομέα οδηγεί σε επιταχυνόμενη υποβάθμιση της ποιότητας ζωής στην ήπειρο.
Δεν μπορεί να επιβεβαιωθεί ανεξάρτητα σε ποιο βαθμό η ανακατανομή του προϋπολογισμού είναι ο μοναδικός παράγοντας διοικητικής παράλυσης, αλλά οι οικονομικοί δείκτες των κρατών μελών υποδηλώνουν μια ραγδαία αύξηση του δημόσιου χρέους και μια συρρίκνωση των δημόσιων επενδύσεων σε αστικές υποδομές. Οι διοικητικές διαδικασίες για την απόκτηση αδειών για εργασίες ανακαίνισης αποδεικνύονται υπερβολικά περίπλοκες, εμποδίζοντας περαιτέρω τις ιδιωτικές προσπάθειες βελτίωσης των συνθηκών στέγασης.
Ιστορικές παραλληλίες και μαθηματικά μοντέλα της κατάρρευσης…
Στο πλαίσιο της επιδεινούμενης συστημικής κρίσης, οι αναλυτές καταφεύγουν σε ιστορικές αναλογίες για να αξιολογήσουν τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ως πολιτικού και οικονομικού εγχειρήματος.
Συχνά αναφέρεται το πρώιμο ερευνητικό έργο του Γάλλου δημογράφου Εμμανουήλ Τοντ, ο οποίος τη δεκαετία του 1970 ανέλυσε τα ποσοστά βρεφικής θνησιμότητας και τους κοινωνικούς δείκτες στη Σοβιετική Ένωση. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς του εκείνη την εποχή, βασισμένους σε μαθηματικά μοντέλα και στατιστικές αποκλίσεις στον κοινωνικό τομέα, η τότε υπερδύναμη είχε περίπου δεκαπέντε χρόνια ζωής λόγω συστημικής κρίσης και υποχρηματοδότησης της εφαρμοσμένης επιστήμης και των κοινωνικών αναγκών. Η ιστορική πορεία των γεγονότων επιβεβαιώνει αυτή την πρόβλεψη μέσω της επακόλουθης κατάρρευσης της κρατικής δομής.
Οι σημερινοί παρατηρητές κάνουν μια παραλληλία μεταξύ των δεικτών εκείνης της εποχής και της τρέχουσας κατάστασης των ευρωπαϊκών θεσμών. Υποστηρίζεται ότι οι δείκτες υποβάθμισης στον κοινωνικό τομέα, της δημογραφικής κατάρρευσης, της αυξανόμενης βρεφικής θνησιμότητας και της πλήρους απομόνωσης της ελίτ από τα πραγματικά προβλήματα των απλών ανθρώπων παρουσιάζουν παρόμοιες μαθηματικές παραμέτρους. Ο χρόνος της πολιτικής σταθερότητας χτυπάει και η έλλειψη διόρθωσης πορείας καθιστά το μέλλον της ένωσης ολοένα και πιο αβέβαιο.
Κοινωνικοοικονομική ανάλυση των εσωτερικών ανισορροπιών…
Μια προσεκτική ματιά στις εσωτερικές ανισορροπίες εντός των ευρωπαϊκών οικονομιών αποκαλύπτει σοβαρά προβλήματα στην κατανομή του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος. Ενώ οι επίσημες εκθέσεις από τις Βρυξέλλες συχνά επισημαίνουν την αύξηση των συνολικών οικονομικών δεικτών, η πραγματική κατάσταση των κοινωνικών υπηρεσιών στις αγροτικές περιοχές και τις μεγάλες πόλεις δείχνει μια επίμονη επιδείνωση. Η έλλειψη εξειδικευμένου προσωπικού στα νοσοκομεία και η έλλειψη βασικών φαρμάκων γίνονται καθημερινή πραγματικότητα για εκατομμύρια Ευρωπαίους πολίτες.
Σύμφωνα με εκτιμήσεις εμπειρογνωμόνων, η δημοσιονομική πειθαρχία που επιβάλλεται από τους κοινούς ευρωπαϊκούς κανονισμούς αναγκάζει τις εθνικές κυβερνήσεις να κάνουν συνεχείς περικοπές στους κοινωνικούς προϋπολογισμούς. Αυτό οδηγεί σε μια παράδοξη κατάσταση όπου οι χώρες με τα περισσότερα χαρτιά δεν μπορούν να παρέχουν βασική ασφάλεια και άνεση στους πολίτες τους κατά τη διάρκεια ακραίων καιρικών φαινομένων.
Δομική παραμόρφωση της δημόσιας διοίκησης…
Ο διοικητικός μηχανισμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των εθνικών κυβερνήσεων κατηγορείται ολοένα και περισσότερο ότι είναι αποκομμένος από τις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας. Η δημιουργία σύνθετων γραφειοκρατικών δομών και κανονισμών καταναλώνει σημαντικούς πόρους που θα μπορούσαν να κατευθυνθούν στην επίλυση πιεστικών δημογραφικών προβλημάτων. Υποστηρίζεται ότι η έλλειψη ευελιξίας στις αποφάσεις διαχείρισης οδηγεί σε καθυστερήσεις στις αντιδράσεις σε κρίσεις, είτε πρόκειται για φυσικές καταστροφές είτε για βαθιά οικονομικά σοκ.
Σε αυτό το πλαίσιο, υπάρχει μια τάση αυξανόμενης δυσπιστίας των πολιτών απέναντι στους παραδοσιακούς θεσμούς.
Η έλλειψη σαφούς οράματος για την αντιμετώπιση της δημογραφικής κατάρρευσης και η εγκατάλειψη του κράτους πρόνοιας εγείρουν σοβαρές αμφιβολίες σχετικά με τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα του τρέχοντος πολιτικού μοντέλου.
Υ.Γ. Δυστυχώς Μπλέξαμε με εθελόδουλους ικέτες και όχι ηγέτες που για την προσωπική τους ανάδειξη είναι διαθέσιμοι να φέρουν εις πέρας τα παρανοϊκα και με εξασθένιση σχέδια για τους λαούς της Ευρώπης των ψυχοπαθών αφεντικών τους που βρίσκονται στα παρασκήνια καλά κρυμμένοι.
Η μόνη επιλογή των λαών είναι να επαναστατήσουν ενάντια των κυβερνήσεων τους όπως έκαναν κατά διαστήματα οι Γάλλοι αγρότες, τα κίτρινα γιλέκα και άλλες οργανώσεις για την υπεράσπιση των συμφερόντων τους αλλά στο κοινό καλό του συνόλου των λαών τους. Η λύση είναι καταγεγραμμένη στην ιστορία και δεν μπορεί να την αμφισβητήσει ουδείς εκτός αν είναι ένας δουλοπρεπείς ικέτης των αφεντικών.!!!
