Από το 69% στο 68% έπεσε το κατά κεφαλήν ΑΕΠ σε όρους αγοραστικής δύναμης το 2025 και βρέθηκε η Ελλάδα μαζί με τη Βουλγαρία στην τελευταία θέση. Εχουμε πληθωρισμό 50% υψηλότερο από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο και είμαστε η τρίτη πιο ακριβή χώρα μεταξύ των 38 μελών του ΟΟΣΑ, πίσω από την Τουρκία και την Κολομβία.
Η λύση που δίνεται από την κυβέρνηση Μητσοτάκη είναι η συμφωνία κυρίων με τέσσερις πέντε μεγάλες επιχειρήσεις που καθορίζουν τις τιμές για πάγωμα των ήδη ακριβών τιμών στα ράφια. Οι πολυδιαφημισμένες ψηφιακές εφαρμογές που καταγράφουν την ακρίβεια επίσης δεν έριξαν τις τιμές, όπως ήταν φυσικό. Το ίδιο συνέβη και με τα περιβόητα «καλάθια» του νοικοκυριού. Ούτε τα πλαφόν κέρδους ούτε οι επιδοτήσεις στο ρεύμα και τα pass απέδωσαν. Ανομολόγητη αποτυχία, με την ατίθαση ακρίβεια να μην καταλαβαίνει από «εξωγενείς» παράγοντες και την κυβέρνηση να επωφελείται από τον πληθωρισμό της αισχροκέρδειας που τροφοδοτεί τα δημόσια ταμεία με έμμεσους φόρους για να εφαρμόσει επιδοματική πολιτική μέσω «πακέτων ΔΕΘ».
Η ίδια κοροϊδία από το 2022, όταν οι ανατιμήσεις στα τρόφιμα καταγράφηκαν στο 44,8%. «Η λύση για την ακρίβεια είναι να έχει ο πολίτης περισσότερα χρήματα στο πορτοφόλι του» απεφάνθη τον περασμένο Νοέμβριο ο Κυριάκος Μητσοτάκης και επανέλαβε μέσα στην εβδομάδα η υπουργός Νίκη Κεραμέως, για να στηρίξει τον κατώτατο μισθό. Διαβάζουμε ότι την περίοδο 2020-25 η ονομαστική αύξηση των μισθών ήταν 16,7% αλλά ο τιμάριθμος αυξήθηκε στο 20,9%.
Με την ιδεοληπτική εμμονή στην «ελευθερία» της αγοράς, χωρίς ελέγχους σε όλη την αλυσίδα, χωρίς πλαφόν και κυρίως χωρίς μείωση των έμμεσων φόρων πετυχαίνεις την αέναη ακρίβεια. Για να μοιράζεις καθρεφτάκια σε φτωχοποιημένους ιθαγενείς ψηφοφόρους ότι θα τη μειώσεις.
ΠΗΓΗ DOCUMENTO
