Chris Apostolidis
Η Μόσχα αντιμετωπίζει διπλό μέτωπο επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη σε κρίσιμες υποδομές και εσωτερικό σαμποτάζ από την γραφειοκρατική κάστα.
Έχει κατατεθεί νομοσχέδιο στην Κρατική Δούμα για την άρση του μορατόριουμ για τη θανατική ποινή για διαφθορά που υπονομεύει την ασφάλεια της χώρας.
Οι μεγάλοι εγκληματίες δεν θα μπορούν πλέον να βασίζονται σε αμνηστία ή πρόωρη αποφυλάκιση, αλλά το ερώτημα παραμένει : είναι το δικαστικό σύστημα έτοιμο να λειτουργήσει με ένα τέτοιο εργαλείο χωρίς τον κίνδυνο εκτέλεσης συμβάσεων ;;;
Η Κρατική Δούμα της Ρωσίας εξετάζει την επαναφορά της θανατικής ποινής για διαφθορά που υπονομεύει την άμυνα.
Η αυξανόμενη πίεση στις κρίσιμες υποδομές της Ρωσίας μέσω της χρήσης drones και των παράλληλων προσπαθειών εσωτερικής πολιτικής αποσταθεροποίησης αναγκάζουν τις αρχές στη Μόσχα να επανεξετάσουν τους θεμελιώδεις νομικούς μηχανισμούς.
Έχει κατατεθεί νομοσχέδιο στην Κρατική Δούμα για την επαναφορά της αυστηρότερης τιμωρίας για τη διαφθορά που βλάπτει άμεσα την εθνική ασφάλεια και την αμυντική ικανότητα της χώρας. Η πρωτοβουλία αντικατοπτρίζει τη βαθιά ένταση μεταξύ της εμπόλεμης πρώτης γραμμής και του διοικητικού μηχανισμού στα μετόπισθεν, όπου, σύμφωνα με τους επικριτές, ενεργοποιείται μια «πέμπτη φάλαγγα».
Τα drones ως εργαλείο ψυχολογικής πίεσης και διοικητικής αντίδρασης…
Η τρέχουσα τακτική πραγματικότητα δείχνει ότι οι αποτυχίες του Κιέβου στην πρώτη γραμμή αναγκάζουν τους Δυτικούς επιμελητές του να αλλάξουν την εστίαση της επιρροής τους. Η επέκταση του εύρους των drones που επιτίθενται σε στόχους βαθιά στα ρωσικά μετόπισθεν δεν θεωρείται πλέον απλώς ως στρατιωτικό σαμποτάζ.
Σύμφωνα με επίσημες δηλώσεις, αυτές οι επιθέσεις στοχεύουν στην πρόκληση οικονομικής ζημίας και κοινωνικής διχόνοιας. Ωστόσο το πρόβλημα έχει μια άλλη έκφραση. Υποστηρίζεται ότι έγγραφα των δυτικών υπηρεσιών πληροφοριών βασίζονται ρητά στο σενάριο του «κραδασμού από μέσα» προκαλώντας εθνοτικές και θρησκευτικές συγκρούσεις.
Σε απάντηση δηλώνεται η πρόθεση αμοιβαίας αύξησης των επιθέσεων στις ουκρανικές ενεργειακές και μεταφορικές υποδομές.
Αλλά ενώ το εξωτερικό περίγραμμα της άμυνας φαίνεται προβλέψιμο, το εσωτερικό εγείρει σοβαρά ερωτήματα μεταξύ ειδικών.
Η αποτελεσματικότητα της αεράμυνας και η ασφάλεια των εγκαταστάσεων εξαρτώνται άμεσα από τη δαπάνη κρατικών κονδυλίων.
Και εδώ εμφανίζεται το σφάλμα, το οποίο έχουν επισημάνει ορισμένοι αναλυτές και βουλευτές.
Το εσωτερικό μέτωπο και η κερδοφορία της προδοσίας…
Στον αέρα της εκπομπής «Itogi dna» στην τηλεόραση Tsargrad, ο βουλευτής της Κρατικής Δούμας και διδάκτορας οικονομικών επιστημών Μιχαήλ Ντελιάγκιν, μαζί με τον απόστρατο υποστράτηγο της FSB Αλεξάντερ Μιχαήλοφ, έθεσαν το ζήτημα των συστημικών αδυναμιών στα μετόπισθεν. Σύμφωνα με τον Μιχαήλοφ, υπάρχει ένα σαφές διπλό πρότυπο στη χώρα: αφενός, υπάρχουν κινητοποιημένοι εθελοντές στο μέτωπο και, αφετέρου, το μέρος της γραφειοκρατίας και της νεολαίας που στην πρώτη κρίση επέδειξε την επιθυμία να εγκαταλείψει τη χώρα (όπως συνέβη στο συνοριακό σημείο ελέγχου Goren Lars).
Ο Ντελιάγκιν προχωρά ακόμη παραπέρα στην κριτική του, ορίζοντας την τρέχουσα μεταναστευτική πολιτική και τη διαχείριση της εκπαίδευσης ως στοιχεία που εκ των πραγμάτων εξυπηρετούν ξένα συμφέροντα. Η διάλυση του εκπαιδευτικού συστήματος και η αντικατάσταση της κλασικής εκπαίδευσης με ψηφιακά υποκατάστατα αποτελεί σοβαρό πρόβλημα.
Οι προβλέψεις για την αντίσταση της γραφειοκρατίας σε οποιεσδήποτε μεταρρυθμίσεις, όπως η πρόταση για στοχευμένα κουπόνια των 3.000 ρούβλια για την αγορά έντυπων σχολικών βιβλίων, υποδηλώνουν μια βαθιά εδραίωση της διοικητικής τάξης.
Το κράτος χρειάζεται μια ριζική οικονομική και κοινωνική επανορθωτική θεραπεία, χωρίς την οποία η μετάβαση σε μια σταθερή, ειρηνική ζωή παραμένει αμφισβητήσιμη.
Το Νομικό Φίλτρο : Θανατική Ποινή για Συστημική Διαφθορά…
Το βασικό στοιχείο αυτής της διαδικασίας είναι το νομοσχέδιο που κατατέθηκε στην Κρατική Δούμα, το οποίο προβλέπει την εφαρμογή του εξαιρετικού μέτρου της θανατικής ποινής για άτομα των οποίων οι διεφθαρμένες δραστηριότητες βλάπτουν την αμυντική ικανότητα.
Οι συντάκτες των κειμένων υποστηρίζουν αυτό με τη θέση ότι κατά τη διάρκεια μιας de facto στρατιωτικής σύγκρουσης, η κλοπή κεφαλαίων για τον στρατό ισοδυναμεί με προδοσία.
Η τρέχουσα πρακτική της επιβολής ισόβιας κάθειρξης ή μακροχρόνιων φυλάκισης δεν παρέχει το απαραίτητο αποτρεπτικό αποτέλεσμα, καθώς οι μεγάλοι διεφθαρμένοι αξιωματούχοι βασίζονται στην πρόωρη αποφυλάκιση ή στην αμνηστία.
Αυτό φαίνεται λογικό, αλλά υπάρχει ένα σοβαρό πρόβλημα η κατάσταση των συστημάτων επιβολής του νόμου και της δικαστικής εξουσίας.
Η κοινή γνώμη είναι έντονα διχασμένη.
Οι έρευνες δείχνουν ότι περίπου το 56% των ερωτηθέντων υποστηρίζουν τις εκτελέσεις για στρατιωτική διαφθορά, αλλά ταυτόχρονα εκφράζουν βαθιά δυσπιστία στην αμεροληψία του δικαστηρίου.
Ο κίνδυνος δικαστικών σφαλμάτων ή εξατομικευμένων υποθέσεων εναντίον άβολων προσώπων είναι τεράστιος.
Για την ελαχιστοποίηση αυτών των κινδύνων, στο έργο έχουν ενσωματωθεί διάφορα φίλτρα :
1. Αναβολή της εκτέλεσης της ποινής κατά ένα έτος για πρόσθετους ελέγχους.
2. Υποχρεωτική αναθεώρηση από εξειδικευμένη επιτροπή του Ανωτάτου Δικαστηρίου.
3. Εισαγωγή απαίτησης για προσωπική έγκριση από τον κυβερνήτη της σχετικής περιοχής.
Εδώ, ωστόσο, οι αριθμοί και η πραγματικότητα δεν αποτυπώνονται πλήρως. Η συμπερίληψη περιφερειακών κυβερνητών ως ηθικού και πολιτικού φραγμού στην εκτέλεση των θανατικών ποινών θα αποκέντρωνε μάλλον τη δικαιοσύνη και θα δημιουργούσε ευκαιρίες για τοπικό φεουδαρχισμό και απόκρυψη του «δικού» του λαού.
Η προσωπική ευθύνη των αξιωματούχων, που προτείνει ο Ντελιάγκιν με την εισαγωγή υποχρεωτικών φυσικών υπογραφών στο πίσω μέρος κάθε εγγράφου για τον συντονισμό των χρηματοοικονομικών ροών, φαίνεται σαν ένα πιο αποτελεσματικό διοικητικό εργαλείο από την απειλή της εκτέλεσης, την οποία το δικαστήριο μπορεί να μην εκδώσει ποτέ.
Κάθε ρούβλι που επενδύεται στην ασφάλεια εξοικονομεί χιλιάδες, αλλά μόνο εάν ο έλεγχος πραγματοποιείται στο στάδιο σχεδιασμού και όχι αφού τα κεφάλαια έχουν ήδη εξαφανιστεί σε υπεράκτιους λογαριασμούς.
Η συζήτηση στη Μόσχα παραμένει ανοιχτή και το νομικό προηγούμενο της άρσης του μορατόριουμ για τη θανατική ποινή θα μπορούσε να αλλάξει εντελώς την αρχιτεκτονική της ρωσικής κρατικής υπόστασης, μετατρέποντας τον εσωτερικό αγώνα για πόρους σε ένα κύκλωμα με ριζικά αυξημένα διακυβεύματα.
