Ο Netanyahu, ο οποίος θεωρεί την πολεμοκαπηλία, την κατοχή και τις σφαγές ως μέσο παραμονής στην εξουσία, αντιμετώπισε τέτοια ήττα στον “Πόλεμο του Ραμαζανιού” ώστε ακόμη και τα φιλοκυβερνητικά μέσα του καθεστώτος δεν είχαν άλλη επιλογή από το να την παραδεχθούν.
Ως αποτέλεσμα αυτής της ήττας, παρατηρείται –έστω και επιφανειακή– μεταβολή στάσης του Λευκού Οίκου απέναντι στο καθεστώς• ακόμη και πρόσωπα όπως ο Trump και ο Vance, που τόνιζαν την αρχή “Το Ισραήλ πρώτο”, έχουν αρχίσει να ασκούν κριτική στον Netanyahu.
Από την επιχείρηση “Καταιγίδα του Al-Aqsa” μέχρι σήμερα, ο Netanyahu ισχυρίζεται καθημερινά ότι πετυχαίνει νέα επιτεύγματα στην Παλαιστίνη και την περιοχή.
Ωστόσο, σύμφωνα με παραδοχές ισραηλινών ΜΜΕ, αυτή η πολεμική πολιτική έχει κοστίσει στο καθεστώς 205 δισ. δολάρια, χωρίς να προσφέρει καμία ασφάλεια.
Όχι μόνο οι δηλωμένοι στόχοι δεν επιτεύχθηκαν, αλλά το Ισραήλ αντιμετωπίζει πρωτοφανή διεθνή απομόνωση, σε σημείο που ακόμη και ευρωπαίοι και αμερικανοί σύμμαχοί του, υπό την πίεση της κοινής γνώμης, αναγκάζονται να το επικρίνουν ή και να επιβάλλουν περιορισμούς και κυρώσεις.
Κρίση νομιμοποίησης
Η κρίση του Netanyahu είναι τέτοια που κατά τη διάρκεια ομιλίας του σε τελετή αποφοίτησης στρατιωτικής σχολής στο νότιο τμήμα των κατεχόμενων εδαφών, αντιμετώπισε συνθήματα κατά της κυβέρνησης και εκκλήσεις για παραίτηση.
Παράλληλα, και στο εσωτερικό του κόμματος Likud η κατάσταση είναι τεταμένη.
Η κύρια διαφωνία αφορά την πρόταση του Netanyahu για την κατανομή 10 διορισμένων εδρών υπέρ του, έναντι εναλλακτικών προτάσεων που ζητούν διατήρηση περιφερειακής εκπροσώπησης και χρήση ψηφιακής ψηφοφορίας.
Εάν δεν επιτευχθεί συμφωνία έως την Κυριακή 28/6, και οι δύο προτάσεις ενδέχεται να τεθούν σε μυστική ψηφοφορία—ένα σενάριο που ανησυχεί έντονα τον Netanyahu λόγω του κινδύνου ήττας σε μη ελεγχόμενη διαδικασία.
Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν επίσης ότι το 59% των κατοίκων των κατεχόμενων εδαφών ζητούν την αποχώρηση του Netanyahu και την απουσία του από τις επερχόμενες εκλογές.
Αυτό σημαίνει ότι ο Netanyahu, ο οποίος υποστήριζε πως οι πολεμικές του ενέργειες από τη Γάζα έως το Ιράν ήταν επιτυχημένες, δεν έχει καταφέρει να επιτύχει τους στόχους του.
Ακόμη και η δυτική στρατιωτική υποστήριξη δεν έχει εξασφαλίσει ασφάλεια, ενώ η διαβίωση σε καταφύγια έχει γίνει καθημερινότητα.
Περιφερειακές εξελίξεις
Το μέτωπο της Αντίστασης, το οποίο ο Netanyahu ισχυριζόταν ότι θα εξαλείψει, όχι μόνο δεν εξαφανίστηκε αλλά έχει εξελιχθεί σε καθοριστικό παράγοντα της περιοχής. Η Hezbollah, με την αντίστασή της, ανέτρεψε τα σχέδια του καθεστώτος στον νότιο Λίβανο και στα βόρεια σύνορα.
Παράλληλα, ο Trump, που είχε μιλήσει για εξάλειψη του Ιράν από τον χάρτη, κατέληξε σε συμφωνία με όρους που αντανακλούν ιρανικές θέσεις.
Η ισχύς του Ιράν συνεχίζεται τόσο στο πεδίο όσο και στη διπλωματία, αλλά και στην ικανότητά του να απαντά σε κάθε απειλή.
Παρά τους ισχυρισμούς του Trump, η διαχείριση του Στενού του Hormuz παραμένει υπό ιρανικό έλεγχο, ενώ εναλλακτικές διαδρομές αποδεικνύονται επισφαλείς ή μη λειτουργικές.
Υπό την πίεση του Ιράν, οι ΗΠΑ έχουν αναγκαστεί να ενισχύσουν τον έλεγχο του Ισραήλ έναντι του Λιβάνου, ενώ ακόμη και η υποτιθέμενη συμφωνία Βηρυτού–Τελ Αβίβ με αμερικανική μεσολάβηση δεν μπορεί να αποσπάσει τον Λίβανο από τη συμφωνία των 14 σημείων.
Παραχωρήσεις στους Haredi
Σε αυτό το πλαίσιο, ο Netanyahu εμφανίζεται εσωτερικά αποδυναμωμένος και εξωτερικά σε κρίση. Αφού η πολεμική του στρατηγική δεν κατάφερε να σταθεροποιήσει την εξουσία του, στρέφεται πλέον σε παραχωρήσεις προς ομάδες που προηγουμένως αγνοούσε.
Η πιο χαρακτηριστική έκφραση αυτής της κατάστασης είναι η υποχρεωτική παραχώρηση προς τους Haredi.
Υπό πίεση για το ζήτημα της στρατιωτικής θητείας των Haredi, ο Netanyahu οδηγείται σε συμφωνία που τους παραχωρεί εκτεταμένες εξουσίες, με αντάλλαγμα την αποτροπή πρόωρης διάλυσης της Knesset και την αναβολή εκλογών.
Ο Aryeh Deri, πρόεδρος του κόμματος Shas, και ο Moshe Gafni, πρόεδρος του Degel HaTorah, σε κοινή δήλωση ανέφεραν ότι έχουν μεταφέρει στον Netanyahu “σαφές αίτημα” από τις θρησκευτικές αρχές των Haredi για άμεση προώθηση της αναγκαίας νομοθεσίας. Προειδοποιούν ότι αν δεν υπάρξει δράση μέσα στις επόμενες ημέρες, θα στηρίξουν τη διάλυση της Knesset την επόμενη εβδομάδα.
Η κατάσταση έχει φτάσει σε τέτοιο σημείο ώστε, σύμφωνα με τον Avigdor Lieberman, ο Netanyahu παραχωρεί κρίσιμες εξουσίες στους Haredi για να διατηρηθεί στην εξουσία, κάτι που όπως υποστηρίζεται μπορεί να οδηγήσει μέχρι και σε εμφύλιο.
Σύμφωνα με πολιτικούς αναλυτές, ακόμη και αν ο Netanyahu καταφέρει να διατηρηθεί μέσω παραχωρήσεων, αυτό αποτελεί ένδειξη αποτυχίας σε δύο επίπεδα.
Πρώτον, αποδεικνύει την αδυναμία του να κυβερνήσει μέσω πολεμικής στρατηγικής, καθώς το υψηλό κόστος και η διεθνής απομόνωση τον αναγκάζουν σε υποχωρήσεις.
Δεύτερον, η προσέγγισή του προς ακραίες ομάδες εντείνει τις εσωτερικές διαιρέσεις και οδηγεί σε πολιτική, κοινωνική, οικονομική και ασφαλιστική αποσταθεροποίηση—μια πορεία που, ακόμη και αν παραμείνει στην εξουσία, δεν πρόκειται να ανακοπεί και θα επιταχύνει την εσωτερική αποσύνθεση του καθεστώτος σε μη αναστρέψιμη κατεύθυνση.
