Και την ίδια στιγμή η κυβέρνηση ανατίναξε την τελευταία ενεργειακή ελπίδα της χώρας
Οι πόλεμοι σε Μέση Ανατολή και Ουκρανία «πυροβόλησαν» το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο, αφού η παραγωγή τους για να επανέλθει πλήρως στα προπολεμικά επίπεδα, θα χρειαστεί ένα σημαντικό χρονικό διάστημα κάτι το οποίο θα έχει δυσάρεστες επιπτώσεις για τις τσέπες μας.
Και όλα αυτά ενώ την ίδια στιγμή η κυβέρνηση κατέστρεψε την τελευταία ενεργειακή ελπίδα της χώρας, ανατινάζοντας τους εκσκαφείς με τους οποίους πραγματοποιούνταν η εξόρυξη του λιγνίτη στην Κοζάνη.
Με αυτό τον τρόπο, όχι μόνο έβαλε τέλος σε μία από τις τελευταίες πραγματικές πηγές φθηνής ηλεκτροπαραγωγής, αλλά έστειλε και ένα ξεκάθαρο μήνυμα: «Προτιμάμε την πλήρη εξάρτηση από εισαγόμενο αέριο και πετρέλαιο, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει ακριβότερο ρεύμα και βενζίνη για τον Έλληνα πολίτη».
Αντί να διατηρήσει ως εφεδρεία τον λιγνίτη της Δυτικής Μακεδονίας, τον οποίο θα μπορούσαμε να αξιοποιούμε σε περιόδους κρίσης, προχώρησε στην καταστροφή του εξοπλισμού.
Οι πολίτες ήδη πληρώνουν ακριβά τη βενζίνη στα 1,9-2 ευρώ το λίτρο, ενώ οι λογαριασμοί ρεύματος παραμένουν βαρίδι για τα περισσότερα νοικοκυριά.
Ο επερχόμενος χειμώνας θα είναι εξαιρετικά δύσκολος καθώς τα αποθέματα πετρελαίου έχουν εξαντληθεί ή βρίσκονται στα όρια της εξάντλησης και οι τιμές για να επανέλθουν πρέπει να επανέλθουν τα αποθέματα πετρελαίου σε φυσιολογικά επίπεδα.
Σε αυτό πρέπει να συνυπολογιστεί και το γεγονός ότι η Ρωσία έχει και η ίδια πρόβλημα στις εξαγωγές πετρελαίου, λόγω των συνεχών ουκρανικών χτυπημάτων σε δεξαμενές και διυλιστήρια.
Συνεπώς για να υπάρξει αποκατάσταση αποθεμάτων θα χρειαστούν 2-3 μήνες αν φυσικά πάνε όλα και υπάρξει ειρήνευση στον Κόλπο.
Από εκεί και πέρα υπάρχει και το ζήτημα του φυσικού αερίου.
Στον Κόλπο έχει χτυπηθεί το μεγαλύτερο κοίτασμα φυσικού αερίου στον κόσμο, το South Pars / North Dome.
Οι εγκαταστάσεις του έχουν υποστεί μεγάλες και σοβαρές ζημιές και θα απαιτηθεί χρόνος για την επισκευή τους.
Το κοίτασμα ανήκει σε Ιράν και Κατάρ σε ποσοστά 40% και 60% αντίστοιχα και κάθε μία χρησιμοποιεί διαφορετικό όνομα για το δικό της τμήμα:
South Pars (Νότιο Παρς): Έτσι ονομάζεται η πλευρά που ανήκει στο Ιράν.
North Field ή North Dome (Βόρειο Πεδίο / Βόρειος Θόλος): Έτσι ονομάζεται η πλευρά που ανήκει στο Κατάρ.
Βρίσκεται στον Περσικό Κόλπο και περιέχει περίπου το 10% με 20% των παγκόσμιων γνωστών αποθεμάτων φυσικού αερίου.
Η Ευρώπη από την άλλη δεν θέλει εισαγωγές φυσικού αερίου από την Ρωσία οπότε δεδομένα θα υπάρξει πρόβλημα.
Το ρωσικό φυσικό αέριο θα μπορούσε να δώσει λύσεις και μάλιστα φθηνές αλλά από την στιγμή που αυτό δεν θα συμβεί, μένει μόνο το αμερικανικό LNG που οι ΗΠΑ το πουλάνε μέχρι και 6 φορές ακριβότερα!
Αυτό σημαίνει τεράστια επιβάρυνση στην παραγωγή και για αυτό η Γερμανία εισάγει εν γνώση της μέσω Αζερμπαϊτζάν ρωσικό φυσικό αέριο (έτσι γεμίζουν το αγωγό TAP καθώς το αζέρικο αέριο δεν επαρκεί).
Έχει δημιουργηθεί επομένως μία πολύ δύσκολη κατάσταση και η κυβέρνηση σε αυτή τη συγκυρία αποφάσισε να προχωρήσει στην ανατίναξη τον εκσκαφέων στην Κοζάνη!
Γιατί; Για να μην υπάρχει η δυνατότητα επιστροφής στον λιγνίτη, ούτε σε μία κατάσταση έκτακτης ανάγκης.
Ο λιγνίτης είναι ο «καφέ χρυσός» οποίος για δεκαετίες ώθησε την χώρα στην ανάπτυξη και στο μεταπολεμικό οικονομικό θαύμα.
Το πιο φοβερό σε όλα αυτά είναι ότι οι ίδιοι της κυβέρνησης διατείνονται ότι ο λιγνίτης είναι πιο ακριβός γιατί πληρώνουμε πρόστιμα για ρύπους!
Η αλήθεια όμως είναι άλλη: Ρύπους πληρώνουμε γιατί η κυβέρνηση δεν ζήτησε εξαίρεση όπως έκαναν Γερμανία και Πολωνία που θα διακόψουν την εξόρυξη λιγνίτη το 2038 και το 2049 αντιστοίχως, όταν δηλαδή θα είναι έτοιμες να το κάνουν ανώδυνα!
Επίσης ποιανού ευθύνη είναι η αποδοχή ενός συστήματος το οποίο λέει πως «όποιος χρησιμοποιεί τον λιγνίτη θα πληρώνει ρύπους»;
Ποιος είπε ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκης έπρεπε να συμφωνήσει σε αυτό το σύστημα και να το εφαρμόσει σε μία χώρα κατεξοχήν παραγωγό λιγνίτη;
Την ίδια στιγμή περιέργως δεν επένδυσαν στην κατασκευή μπαταριών αποθήκευσης ηλεκτρικής ενέργειας με αποτέλεσμα να χάνονται τεράστια ποσά αιολικής ενέργειας που παράγεται από ανεμογεννήτριες όταν το σύστημα δεν μπορεί να τα απορροφήσει.
Η Βουλγαρία που επένδυσε στην αποθήκευση ενέργειας, ήδη καταφέρνει να διατηρεί το 50% της παραγόμενης ποσότητας και να το χρησιμοποιεί όποτε παραστεί ανάγκη.
Εμείς ακόμα έχουμε μηδενικές δυνατότητες αποθήκευσης.
Το οξύμωρο σε όλα αυτά είναι όταν ο Κ.Μητσοτάκης το 2016, κάποια χρόνια πριν γίνει πρωθυπουργός, αναφερόμενος στον λιγνίτη, έλεγε πως «Η παραγωγή λιγνίτη πρέπει να είναι ενεργειακή στρατηγική της χώρας»!
Μόλις ανέλαβε την εξουσία έκανε το αντίθετο.
Πρόκειται για προεκλογική εσωκομματική δήλωση του Κ.Μητσοτάκη λίγο πριν την εκλογή προέδρου της ΝΔ.
Τι άλλαξε από τότε;
