Οι συντελεστές ισχύος του επιτιθέμενου Ισραήλ δοκιμάζονται ίσως για πρώτη φορά, λόγω των πολιτικών που το ίδιο ακολουθεί, με αποκορύφωμα τον τελευταίο πόλεμο στο Ιράν.
«Έχουμε ακόμη στόχους να ολοκληρώσουμε και θα τους πετύχουμε είτε μέσω συμφωνίας είτε με επανέναρξη των εχθροπραξιών… Το δάχτυλό μας παραμένει στη σκανδάλη», δήλωσε πρόσφατα ο πρωθυπουργός του Ισραήλ Μπενιαμίν Νετανιάχου μετά την ανακοίνωση της εκεχειρίας με το Ιράν. Στην πραγματικότητα, η δήλωση αυτή ίσως απαντάει στο ερώτημα αν ο πόλεμος άφησε το Ισραήλ πιο αδύναμο ή πιο ισχυρό από πριν.
Το ερώτημα είναι σημαντικό διότι ενώ ο Ισραηλινός ηγέτης από τη μία μιλάει για μεγάλη νίκη της χώρας του, από την άλλη τονίζει ότι δεν πέτυχε τους στόχους του το επιτιθέμενο Ισραήλ.
Η απάντηση για τη μεταπολεμική ισχύ του Ισραήλ, σύμφωνα με τον Ισραηλινό οικονομικό αναλυτή Ντέιβιντ Ρόζενμπεργκ, εξαρτάται εν μέρει από το Ιράν και τη Χεζμπολάχ.
«Το εύρος των απωλειών τους και η ικανότητά τους να ανακάμψουν και να ανασυγκροτηθούνε πιθανότατα θα φανεί μόνο με τον χρόνο, μια ασάφεια που καθιστά ακόμη πιο σύνθετες τις στρατηγικές προκλήσεις του Ισραήλ» σημειώνει ο αναλυτής στο Foreign Policy, προσθέοντας πως «από την άλλη πλευρά, τα μέσα και οι δυνατότητες του Ισραήλ είναι πολύ ευκολότερο να αξιολογηθούν και η εικόνα δεν είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντική».
«Ο στρατός θα καταρρεύσει»
Δεδομένου ότι ο η ισχύς του Τελ Αβίβ στηρίζεται κυρίως στην στρατιωτική του ισχύ, στην οικονομία του στη συμμαχία του με τις ΗΠΑ, ο Ρόζενμπεργκ εξηγεί πως και στους τρεις αυτούς τομείς, ο Νετανιάχου ωθεί τη χώρα του πέρα από τα όριά της.
Μπορεί ο Ισραηλινός Στρατός να έχει ανταποκριθεί σε έναν πολυμέτωπο πόλεμο, αλλά ήδη σύμφωνα με εκτιμήσεις με την Τράπεζα του Ισραήλ ακόμη και πριν ξεκινήσει ο τρέχων πόλεμος με Ιράν και Χεζμπολάχ, οι υπόλοιποι πόλεμοι είχανε κοστίσει στην ισραηλινή οικονομία των 660 δις. δολ. περίπου 116 δισ. δολ. σε άμεσες αμυντικές δαπάνες. Το κόστος της τρέχουσας επίθεσης στο Ιράν αποτελεί αντικείμενο διαφωνίας, αλλά οι εκτιμήσεις κυμαίνονται μεταξύ 11 και 18 δισ. δολ.
Ακόμη και αν οι επιχειρήσεις στο Ιράν και τον Λίβανο λήξουν σύντομα, οι αμυντικές δαπάνες του Ισραήλ θα παραμείνουν υψηλές, εκτιμά ο Ρόζενμπεργκ καθώς ο στρατός συνεχίζει να αναπτύσσει δυνάμεις στη μισή Λωρίδα της Γάζας, στη Συρία, στη Δυτική Όχθη ενώ ενώ ο Νετανιάχου σχεδιάζει ζώνη σφαλείας στον νότιο Λίβανο που θα απαιτήσει ακόμη περισσότερες χερσαίες δυνάμεις.
«Η ισραηλινή κυβέρνηση αντιμετωπίζει τον στρατό σαν οι πόροι του να είναι απεριόριστοι, ζητώντας του να αναλαμβάνει νέες επιθέσεις και παρατεταμένες κατοχές. Όμως δεν έχει κάνει τίποτα για να διασφαλίσει ότι διαθέτει επαρκές προσωπικό για να τις καλύψει» σημειώνει ο Ισραηλινός αναλυτής, θυμίζοντας την προειδοποίηση του αρχηγού του Γενικού Επιτελείου Eyal Zamir ότι «οι Ισραηλινές Ένοπλες Δυνάμεις θα καταρρεύσουν εκ των έσω».
Η οικονομία
Ο δεύτερος πυλώνας που βλέπει με ανησυχία είναι η οικονομία, η οποία μπορεί να έχει επιδείξει ανθεκτικότητα στους συχνούς πολέμου που προκαλεί η χώρα του, οι πολιτικές του Νετανιάζου δοκιμάζουν αυτή την ανθεκτικότητα.
«Για να καλύψει το τεράστιο κόστος όλων αυτών των συγκρούσεων, η ισραηλινή κυβέρνηση έχει γενικά επιλέξει να αποφύγει την αύξηση φόρων ή τις περικοπές στις κοινωνικές δαπάνες» σημειώνει ο Ρόζενμπεργκ εξηγώντας στη συνέχεια ότι αυτό βοήθησε στη διατήρηση της ανάπτυξης, αλλά σήμαινε επίσης ότι το δημόσιο χρέος του Ισραήλ εκτινάχθηκε από σχετικά χαμηλό 60% του ΑΕΠ πριν από τον πόλεμο στη Γάζα σε προβλεπόμενο 70,5% στο τέλος του 2026.
«Το επίπεδο αυτό απέχει πολύ από το να θεωρείται επικίνδυνα υψηλό, αλλά ο Νετανιάχου δεν έχει τελειώσει με την παροχή χρημάτων στον στρατό. Σχεδιάζει να προσθέσει 116 δισ. δολάρια στον αμυντικό προϋπολογισμό μέσα στην επόμενη δεκαετία, κάτι που θα σημαίνει ότι το 6% του ΑΕΠ θα κατευθύνεται στην άμυνα. Ένα τέτοιο επίπεδο δαπανών θα επιβαρύνει την οικονομία μέσω αυξανόμενου χρέους και/ή υψηλότερων φόρων και χαμηλότερων κοινωνικών δαπανών».
Οι σχέσεις με τις ΗΠΑ
Τρίτον ο Ισραηλινός αναλυτής εξηγεί ότι ο πρωθυπουργός και το Ισραήλ κινδυνεύουν να χρησιμοποιηθούν στις ΗΠΑ ως «αποδιοπομπαίοι τράγοι» για τον αποτυχημένο πόλεμο.
Σημειώνει πως αν ισχύει ότι έπεισε τον Αμερικανό πρόεδρο να επιτεθούν στο Ισραήλ παρά τις αμφιβολίες κορυφαίων στελεχών της αμερικανικής κυβέρνησης, τότε η ικανότητα του Ισραήλ να επηρεάζει την πολιτική στην Ουάσιγκτον πιθανότατα θα αποδυναμωθεί, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά τον πόλεμο.
«Ο Τραμπ θα αποχωρήσει από την εξουσία το 2029, αλλά τα προβλήματα του Ισραήλ στις ΗΠΑ είναι πολύ βαθύτερα από έναν εκδικητικό πρόεδρο». Η σφαγή του πολέμου στη Γάζα έχει προκαλέσει απότομη πτώση της εικόνας του Ισραήλ στην αμερικανική κοινή γνώμη και ο πόλεμος με το Ιράν φαίνεται να επιδεινώνει περαιτέρω τα πράγματα».
«Οι αντίπαλοι του πολέμου στον χώρο του MAGA πιθανόν να παραμένουν μειοψηφία, αλλά είναι μια δυνατή και επιδραστική μειοψηφία που μπορεί κάλλιστα να ενισχυθεί αν οι οικονομικές και πολιτικές συνέπειες του πολέμου αυξηθούν».
Καταλήγοντας ο Ρόζενμπεργκ υπογραμμίζει ότι παρά την αποδυνάμωση των παραπάνω παραγόντων ισχύος του Ισραήλ, ο Νετανιάχου ενεργεί σαν να μην έχει αλλάξει τίποτα.
«Το πρόβλημα είναι ότι η συντριπτική στρατιωτική υπεροχή του Ισραήλ έναντι των εχθρών του δεν έχει καταφέρει να τους υποτάξει. Ακόμη και η Χαμάς αρνείται να υποχωρήσει, παρά το ότι έχει χάσει σχεδόν όλες τις στρατιωτικές της δυνατότητες και την προπολεμική της ηγεσία, καθώς και τον έλεγχο του μισής Λωρίδας της Γάζας. Έτσι, το Ισραήλ φαίνεται καταδικασμένο σε ένα αβέβαιο μέλλον αέναων πολέμων, με μειούμενους πόρους και χωρίς την πλήρη στήριξη του Αμερικανού προστάτη του» σημειώνει ο Ισραηλινός αναλυτής κλείνοντας.
ΠΗΓΗ in.gr
