Σουβλάκι, πορεία και πάλι ραγιάς

Η Ελεημοσύνη των 40 Ευρώ, Γιατί Εγώ Προσωπικά Δεν Θα Σας Έδινα Ούτε Λεπτό
Ακούστε με, καλοί μου ραγιάδες.
Χθες, η κυρία Κεραμέως, με το βλέμμα της που έχει συνηθίσει να μετράει ανθρώπους σαν στατιστικές σε υποσημείωση, ανακοίνωσε μεγαλόφωνα ότι σας χαρίζει 40 ευρώ. Σαράντα. Ολόκληρα.
Από τα 880 στα 920 μεικτά.
Και φρόντισε να το πει έτσι, με την περσόνα του ανθρώπου, που μοιράζει φιλοδωρήματα, σε επαίτες που έκαναν τη χάρη να γεννηθούν σε αυτή τη γη.
Και τώρα εσείς;
Θα βγείτε στα social media.
Θα γράψετε δυο-τρία συνταρακτικά ποστ.
Θα ανεβάσετε καμία φωτογραφία με μαύρο φόντο.
Θα πάτε στην πορεία που θα οργανώσουν τα σωματεία,για να πιείτε καφέ στη συνέχεια, να φάτε κανένα σουβλάκι και να πείτε «ρε συ, εδώ που τα λέμε, κάτι είναι κι αυτό».
Και μετά; Τίποτα. Απολύτως τίποτα.
Γιατί αυτό είστε, το τέλειο υποκείμενο της νεοφιλελεύθερης πειθαρχίας.
Σας δίνουν ψίχουλα και κάνετε πως τρώτε μπριζόλα.
Σας πουλάνε φούμαρα και εσείς αγοράζετε μετοχές σε εταιρείες καπνού.
Το αστείο της υπόθεσης, γιατί είναι αστείο, μην γελιόμαστε, είναι το εξής:
Δεν σου δίνουν 40 ευρώ.
Σου δανείζουν 40 ευρώ για να σου πάρουν 200 από αλλού. Διότι η αύξηση του κατωτάτου, αυτή η μεγαλειώδης χειρονομία ανθρωπιάς, συμπαρασύρει προς τα πάνω και τις ασφαλιστικές εισφορές, τις κρατήσεις, τη φορολογική κλίμακα που σε πιάνει από τον λαιμό.
Από την τσέπη σου μπαίνει ένα μικροποσό, από την τσέπη σου βγαίνει ένας κουμπαράς ολόκληρος.
Είναι σαν να σου λέει ο μάγκας τραπεζίτης,Ορίστε, πάρε 40 ευρώ να πιεις ένα ποτό και ταυτόχρονα βάζει χέρι στο πορτοφόλι σου και τραβάει 200 με τη δικαιολογία «έξοδα διαχείρισης».
Και εσύ χαμογελάς. Τον ευχαριστάς κιόλας.
Μα είναι δυνατόν;

Σας ρωτώ, λοιπόν, και περιμένω απάντηση (αλλά μην απαντήσετε, ξέρω ήδη)
Αν ήμουν εγώ στη θέση τους,ο δικός σας «πρωθυπουργός», ο δικός σας «υπουργός», εγώ προσωπικά, με το χέρι στην καρδιά, δεν θα σας έδινα ούτε ένα ευρώ.
Και ξέρετε γιατί; Γιατί δεν το αξίζετε.
Και μην μου πείτε ότι το αξίζετε, γιατί η ίδια σας η συμπεριφορά σας διαψεύδει.
Και η αντιπολίτευση;
Το ΠΑΣΟΚ βγήκε και είπε «άλλη μια αποτυχία» .
Ο ΣΥΡΙΖΑ είπε «ψίχουλο» .
Το ΚΚΕ είπε «χλευασμός» .
Και μετά; Έγινε τίποτα;
Κανείς δεν έκλεισε δρόμο.
Κανείς δεν κατέβηκε στα Υπουργεία.
Η απλή λογική λέει, αν 40 ευρώ είναι ψίχουλα, γιατί δεν το πετάς πίσω στη μάπα τους;
Γιατί δεν οργανώνεις καμία καθολική διαμαρτυρία;
Γιατί η αντιπολίτευση είναι η άλλη όψη του ίδιου νομίσματος. Το νόμισμα λέγεται συναίνεση.
Όλοι συμφωνούν ότι ο μισθός πρέπει να αυξάνεται όσο δεν πιάνει τόπο, όσο δεν ενοχλεί, όσο μένεις φτωχός αλλά ευγνώμων.

Τελικά, τι θέλω να πω;
Αυτό, η αύξηση των 40 ευρώ είναι ένα αστείο.
Αλλά το πραγματικό αστείο είστε εσείς που το παίρνετε στα σοβαρά.
Εγώ προσωπικά, αν ήμουν στη θέση τους, δεν θα σας έδινα τίποτα.
Γιατί ξέρω ότι και πάλι δεν θα κάνετε τίποτα.
Θα γκρινιάξετε λίγο, θα κάνετε καμιά πορεία για να βγείτε από το σπίτι, θα πιείτε καφέ, θα φάτε σουβλάκι, θα επιστρέψετε στη δουλειά σας και του χρόνου την ίδια ώρα, θα περιμένετε πάλι το επόμενο φιλοδώρημα.
Οι πολιτικοί είναι καμικάζι της αρπαχτής, όπως τους λέω. Ρίχνονται στα spreads, στα δάνεια, στις ρήτρες αναπροσαρμογής, και ξέρουν ότι εσείς δεν θα σηκώσετε κεφάλι.
Η ελληνική κοινωνία έχει γίνει ένας οργανισμός που αναπαράγει την υποταγή του κάθε φορά που του τρίβουν το στομάχι.
Αν θέλετε να με διαψεύσετε, ξέρετε τι έχετε να κάνετε.
Μακάρι να το κάνετε.
Αλλά δεν θα το κάνετε. Ποτέ δεν το κάνετε.
Καλή σας όρεξη, λοιπόν.
Και με το καλό τα 920 ευρώ, που στην τσέπη γίνονται 770, που μπροστά στο ενοίκιο γίνονται 70, που μπροστά στο ρεύμα γίνονται μείον (-)250.
Κάθε μήνα είστε χρεωμένοι και χωρίς φαγητό!
Όυτε για τα σουβλάκια, όμως φτάνουν.
Αυτό φαίνεται να είναι τελικά το σχέδιο.
Σας δίνουν αύξηση;
Κάνετε ένα θόρυβο στο Facebook που διαρκεί όσο η μπαταρία ενός παλιού κινητού.
Σας την παίρνουν πίσω με άλλη μορφή;
Δεν το καταλαβαίνετε καν.
Σας πνίγουν στη φορολογία, στα τέλη, στο φυσικό αέριο που κάθε μήνα σας ζητάει συγγνώμη που υπάρχει;
Εκεί εσείς συνεχίζετε να ψηφίζετε τους ίδιους, να περιμένετε από τους ίδιους τη λύτρωση.
Είστε σαν τον σκύλο που τον δέρνει ο αφέντης και του γλείφει το χέρι μόλις σταματήσει.
«Μα επιτέλους σταμάτησε! Σήμερα ήταν καλός!»

Οι λίγοι που θα φωνάξουν
Ναι, θα γίνει μία πορεία.
Θα μαζευτούν 3.000 άτομα, αν είναι καλή η μέρα και δεν βρέχει.
Θα κρατήσουν πλακάτ.
Κάποιος θα φωνάξει σε μεγάφωνο πράγματα που ακούγονται σκληρά αλλά δεν θα συγκλονίσουν κανέναν.
Η Αστυνομία θα είναι εκεί, θα κοιτάζει τα κινητά της.
Και τη Δευτέρα, όλοι πίσω στη δουλειά, στα ίδια αφεντικά, στις ίδιες ταπεινώσεις, στον ίδιο λογαριασμό του ρεύματος που μεγαλώνει σαν καρκίνωμα.
Και η Κεραμέως θα κάθεται στο υπουργείο και θα λέει στους συμβούλους της, «Είδες; Όλα καλά. Έγινε ο θόρυβος, πέρασε. Του χρόνου πάλι τα ίδια.»
Γιατί το ξέρουν.
Το ξέρουν καλύτερα από εσάς.
Το ξέρουν ότι η ελληνική κοινωνία είναι ένας ασθενής που πήρε την πρώτη του δόση αναισθησίας το 2010 και ποτέ δεν ξύπνησε.
Κουνιέται, βγάζει ήχους, αλλά δεν σηκώνεται.
Δεν δαγκώνει. Δεν ανατρέπει.

Το πραγματικό σκάνδαλο
Και αν θέλετε να μιλήσουμε σοβαρά, μέσα στην τρέλα, έστω το σκάνδαλο δεν είναι ότι σας δίνουν 40 ευρώ.
Το σκάνδαλο είναι ότι εσείς το αποδέχεστε.
Ότι δεν βγαίνετε στους δρόμους, ότι δεν κυνηγάτε τους υπουργούς στα γραφεία τους, ότι δεν κλείνετε τις εφορίες, ότι δεν κάνετε τη ζωή τους ανυπόφορη.
Αντί για αυτό, κάθεστε και περιμένετε.
Περιμένετε από τον κάθε Μητσοτάκη να σας λυπηθεί.
Από την Κεραμέως να σας κάνει το τραπέζι.
Από την Ευρώπη να στείλει λεφτά.
Από τον Θεό να κάνει θαύμα.
Ο Θεός, αγαπητοί μου, πεθαίνει από τη βαρεμάρα του να βλέπει λαούς που δεν σηκώνουν ούτε το δάχτυλο για τον εαυτό τους.
Η “απάτη” των 920 ευρώ
Ας τα δούμε λίγο με αριθμούς, γιατί τα νούμερα δεν ψεύδονται, ειδικά όταν τους βάζεις να δουλεύουν υπέρ της σάτιρας.
Το νέο μεικτό μισθό τον ανακοίνωσαν στα 920 ευρώ . Ωραίος. Στρογγυλός. Φωτογενής.
Τον Απρίλιο θα μπει στους τραπεζικούς λογαριασμούς.
Αλλά πρόσεξε, από αυτά, φεύγουν 123 ευρώ για εισφορές και άλλα 25 για φόρο .
Στο χέρι; 772 ευρώ. Μιλάμε για καθαρά 772 ευρώ τον μήνα — σε μια χώρα όπου το ενοίκιο για μια τρύπα στην Αθήνα έχει φτάσει τα 600, όπου το ρεύμα σε ξεζουμίζει, όπου η βενζίνη κοστίζει όσο το αίμα σου.
Και πάνω από 770.000 δημόσιοι υπάλληλοι ναι, καλά διαβάζεις, παίρνουν αυτόματα το ίδιο «δώρο» .
Σχεδόν ενάμισι εκατομμύριο άνθρωποι, σύνολο, θα δουν μια ψευδαίσθηση αύξησης .
Αλλά το πιο ωραίο;
Το δώρο Πάσχα.
Θα το πάρουν με τον παλιό μισθό.
Γιατί η νομοθεσία λέει ότι μετράει η 28η Μαρτίου, όχι η 1η Απριλίου .
Δηλαδή ο εργοδότης πληρώνει Πάσχα με 880 ευρώ, κι από την επόμενη κιόλας μέρα μπαίνει η αύξηση.
Αυτό δεν είναι λογιστική παγίδα.
Αυτό είναι πείραμα σε ποντίκια.
Και εσείς είστε τα ποντίκια.