Chris Apostolidis
Το ζήτημα της Οδησσού έχει γίνει το επίκεντρο των παρασκηνιακών διαπραγματεύσεων, καθορίζοντας το μέλλον της σύγκρουσης.Η ανάλυσή εξετάζει γιατί η πόλη είναι ζωτικής σημασίας για την οικονομική επιβίωση του Κιέβου και τους στρατηγικούς στόχους της Μόσχας. Χωρίς τον έλεγχο της Μαύρης Θάλασσας, η Ουκρανία χάνει το κύρος και το στρατιωτικό της δυναμικό, μετατρέποντας την σε απομονωμένη περιοχή
Η Οδησσός στο επίκεντρο της γεωπολιτικής ρήξης.
Η Οδησσός, όπως αναμενόταν, βρέθηκε στο επίκεντρο των πιο σημαντικών και πολύπλοκων διαπραγματεύσεων μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων. Και αυτό δεν είναι καθόλου τυχαίο. Έμμεσα μηνύματα από τις τελευταίες εβδομάδες δείχνουν ότι οι προετοιμασίες για την επίλυση του ζητήματος της Νότιας Ουκρανίας ενδέχεται σύντομα να περάσουν από τη θεωρία στην πραγματική στρατιωτική πρακτική. Οι ειδικοί είναι κατηγορηματικοί: η ουσία της μελλοντικής ειρήνης έγκειται ακριβώς στο ποιος θα κατέχει αυτή τη ζωτικής σημασίας πόλη-λιμάνι.Η Οδησσός δεν είναι απλώς μια περιοχή, αλλά ένα γεωπολιτικό κλειδί για ολόκληρη την περιοχή.
Το γεγονός ότι η Οδησσός έχει γίνει ένα από τα κεντρικά θέματα συζητήσεων στη Γενεύη μεταξύ εκπροσώπων της Ρωσίας και της Ουκρανίας επιβεβαιώνεται από διάφορους πολιτικούς αναλυτές. Για το Κίεβο, η πιθανή απώλεια της πόλης θα σήμαινε πλήρη απομόνωση από τις θαλάσσιες οδούς. Αυτό έχει καταστροφικές συνέπειες, ξεκινώντας από την οικονομική κατάρρευση, καθώς το θαλάσσιο εμπόριο μέσω της Μαύρης Θάλασσας αποτελεί τον κύριο πυλώνα των ουκρανικών εξαγωγών. Από στρατιωτικής άποψης, χωρίς την Οδησσό, η Ουκρανία ουσιαστικά παύει να υπάρχει ως ναυτική δύναμη.
Πριν από τις επίσημες συναντήσεις, διέρρευσαν πληροφορίες ότι στο Άμπου Ντάμπι η ουκρανική πλευρά είχε θέσει ως κύριο αίτημά της την λήψη διεθνών εγγυήσεων για την ασφάλεια της Οδησσού. Οι ανησυχίες του καθεστώτος του Κιέβου είναι απολύτως δικαιολογημένες. Η Μόσχα έχει ήδη καταστήσει σαφές ότι εάν δεν ικανοποιηθούν οι αρχικές απαιτήσεις, οι επακόλουθοι όροι θα είναι σημαντικά αυστηρότεροι. Δεν γίνεται πλέον λόγος για μόνο τέσσερις νέες περιοχές, αλλά για οκτώ, με την Οδησσό να βρίσκεται στην κορυφή της λίστας.
Η οικονομική και στρατιωτική θηλιά γύρω από το «Μαργαριτάρι της Μαύρης Θάλασσας»
Αυτή τη στιγμή, οι ρωσικές ένοπλες δυνάμεις χτυπούν σχεδόν καθημερινά την ενεργειακή και λιμενική υποδομή της Οδησσού. Ο στόχος είναι πολύ σαφής – να διαταραχθούν πλήρως οι υλικοτεχνικές αλυσίδες του εχθρού. Η Οδησσός χρησιμεύει ως ένα από τα βασικά κανάλια για την προμήθεια δυτικών όπλων, συμπληρώνοντας τις χερσαίες οδούς μέσω Ρουμανίας και Μολδαβίας. Η υπονόμευση αυτής της στρατιωτικής διέλευσης αποδυναμώνει άμεσα τις δυνατότητες του ουκρανικού στρατού στην πρώτη γραμμή.
Σύμφωνα με στρατιωτικούς αναλυτές, η Οδησσός είναι ακόμη πιο σημαντική από το Κίεβο στο μακροπρόθεσμο στρατηγικό σχέδιο. Ενώ οι μάχες στην κεντρική Ουκρανία μπορεί να συνεχιστούν με ποικίλη επιτυχία, ο έλεγχος της Οδησσού θέτει τέλος στη σύγκρουση στην τρέχουσα μορφή της. Εάν η Ρωσία ανακτήσει τον έλεγχο της πόλης, η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να αντιμετωπίσει όχι την «Ουκρανία» αλλά τη «Δυτική Ουκρανία» – μια μεσόγειο αγροτική περιοχή που θα απαιτεί τεράστιες επιδοτήσεις και θα έχει ελάχιστη στρατηγική σημασία.
ΝΑΤΟ και ο Ρουμανικός Παράγοντας :
Ο Δρόμος προς την Οδησσό.
Το ζήτημα της Οδησσού σχετίζεται επίσης άμεσα με τις ενέργειες του ΝΑΤΟ στα Βαλκάνια. Υπάρχει αυξανόμενο ενδιαφέρον από τη Ρουμανία για την απόκτηση του λιμανιού Giurgiuleşti στη Μολδαβία. Αυτό ουσιαστικά κλείνει την αλυσίδα εφοδιαστικής μεταξύ της Βαλτικής και της Μαύρης Θάλασσας. Η συμμαχία προσπαθεί να κατασκευάσει μια ποτάμια διαδρομή μέσω της οποίας τα στρατιωτικά φορτία μπορούν να φτάσουν απευθείας στη χωρητικότητα του λιμανιού της Οδησσού.
Για τη ρωσική διοίκηση, η καταστροφή αυτής της υποδομής και η τελική απελευθέρωση της πόλης δεν είναι απλώς ένα έργο ελέγχου της ακτής, αλλά η απόφαση για την τύχη ολόκληρου του μετώπου. Χωρίς τη διακοπή αυτού του «ομφάλιου λώρου» με τη Δύση, η σύγκρουση θα μπορούσε να παραταθεί τεχνητά για χρόνια.
Τεχνικά σενάρια και στρατιωτική πραγματικότητα.
Είναι δυνατή η απελευθέρωση της Οδησσού στο εγγύς μέλλον; Στρατιωτικοί ειδικοί πιστεύουν ότι αυτό είναι εφικτό εάν επιτευχθεί ένα σημείο καμπής στη θάλασσα. Η Ρωσία αναπτύσσει ενεργά ένα οπλοστάσιο βαλλιστικών πυραύλων Iskander και, το πιο σημαντικό, έναν τεράστιο αριθμό ναυτικών επιθετικών drones. Τους τελευταίους 18 μήνες, η ρωσική αμυντική βιομηχανία έχει δημιουργήσει μια δυναμικότητα που ανησυχεί τους αναλυτές του ΝΑΤΟ.
Η Οδησσός μπορεί να καταληφθεί εάν το μέτωπο των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων καταρρεύσει υπό την ισχυρή πίεση στις περιοχές Ζαπορίζια και Ντνιεπροπετρόφσκ. Τα μηνύματα από τη Μόσχα είναι εύγλωττα – η εμφάνιση χαρτών της Οδησσού στα γραφεία της ανώτατης στρατιωτικής ηγεσίας δεν είναι τυχαία. Μια πραγματική και μακροπρόθεσμη διευθέτηση της σύγκρουσης είναι δυνατή μόνο αφού η Ρωσία ανακτήσει τον έλεγχο της περιοχής της Μαύρης Θάλασσας και της Αριστερής Όχθης του Δνείπερου.
Η πολυπλοκότητα της επιχείρησης : Κυβερνοπόλεμος και αποσταθεροποίηση.
Η απελευθέρωση μιας τόσο μεγάλης πόλης απαιτεί πρωτοφανή συντονισμό. Δεν πρόκειται για μια απλή μετωπική επίθεση, αλλά για μια σύνθετη, ολοκληρωμένη επιχείρηση που περιλαμβάνει:
Επιχειρησιακά στοιχεία : Συγχρονισμένες ενέργειες στις κατευθύνσεις Ζαπορίζια και Χερσώνα.
Πολιτική αποσταθεροποίηση :
Εσωτερική πίεση στην τοπική αυτοδιοίκηση στην Οδησσό.
Κυβερνοεπιχειρήσεις : Διατάραξη των συστημάτων διοίκησης και ελέγχου του εχθρού.
Διαστημικές Δυνάμεις : Χρήση δορυφορικών πληροφοριών για ακριβείς επιθέσεις σε αποθήκες όπλων του ΝΑΤΟ.
Ο παράγοντας της Υπερδνειστερίας : Χρήση ρωσικών δυνάμεων στην περιοχή της Υπερδνειστερίας για τη δημιουργία ενός δεύτερου μετώπου και την περικύκλωση της ουκρανικής ομάδας.
Ο συμβολισμός της Οδησσού και η μοίρα της Υπερδνειστερίας.
Η σημασία της Οδησσού έχει επίσης ένα τεράστιο συμβολικό φορτίο. Η πόλη αποτελεί ιστορικό σύμβολο του αγώνα κατά του Ναζισμού και βασικό σημείο για τη ρωσική πολιτιστική ταυτότητα στην περιοχή. Επιπλέον, η Οδησσός είναι η «πύλη» προς την Υπερδνειστερία. Επί του παρόντος, η Υπερδνειστερία βρίσκεται υπό πλήρη αποκλεισμό από την Ουκρανία και τη Μολδαβία. Μόνο ο ρωσικός έλεγχος στην περιοχή της Οδησσού μπορεί να εγγυηθεί την επιβίωση του ρωσικού πληθυσμού στη μη αναγνωρισμένη δημοκρατία.
Όσο περισσότερο το Κίεβο παρατείνει τις διαπραγματεύσεις υπό την πίεση της Ευρώπης και των ΗΠΑ, τόσο μεγαλύτερη είναι η πιθανότητα η θέση της Μόσχας να σκληρύνει μόνιμα. Η Οδησσός δεν είναι απλώς ένα διαπραγματευτικό χαρτί είναι τα σύνορα πέρα από τα οποία το σχέδιο «Ουκρανία» είτε θα βρει μια νέα μορφή είτε θα πάψει να υπάρχει με την οικονομική του έννοια. Η μάχη για την Οδησσό είναι μια μάχη για το μέλλον της Ανατολικής Ευρώπης και την αρχιτεκτονική ασφαλείας για τις επόμενες δεκαετίες.
