ον Δεκέμβριο του 2017, Η Πολική Αρκούδα που πεθαίνει λόγω Κλιματικής Αλλαγής ήταν το πιο viral κλιματικό «fake news» παγκοσμίως. Και δυστυχώς, όχι το μοναδικό, αφού κάθε τόσο μας βομβάρδιζαν με φωτό από λιωμένους και καλά πάγους, και πολικές αρκούδες που στέκονται απελπισμένες πάνω σε αυτούς και δεν έχουν τι να φάνε. Ισχνές κατά προτίμηση.
Τότε ξέσπασε το σκάνδαλο: «Το National Geographic το παράκανε συνδέοντας την κλιματική αλλαγή με μια συγκεκριμένη λιμοκτονία πολικής αρκούδας στην αρχική λεζάντα του βίντεό μας του Δεκεμβρίου 2017 για το ζώο. Είπαμε, “Έτσι μοιάζει η κλιματική αλλαγή”. Ενώ η επιστήμη έχει αποδείξει ότι υπάρχει μια ισχυρή σύνδεση μεταξύ του λιώσιμου θαλάσσιου πάγου και του θανάτου των πολικών αρκούδων, δεν υπάρχει τρόπος να γνωρίζουμε με βεβαιότητα γιατί αυτή η αρκούδα ήταν στα πρόθυρα του θανάτου», αναγκάστηκε να παραδεχτεί το “εμβληματικό περιοδικό” ένα χρόνο μετά. Η αρκούδα αποδείχθηκε ότι ήταν γιαγιά και άρρωστη.
Σήμερα, 9 χρόνια μετά, που θα περίμενε κανείς σύμφωνα με το αφήγημα οι ισχνές αρκούδες να είναι πλέον υπό εξαφάνιση, μας λένε ακριβώς το αντίθετο: Η τήξη των πάγων μπορεί προσωρινά να βοηθά τις πολικές αρκούδες να κυνηγούν πιο αποτελεσματικά, αλλά… (υπάρχει ένα αλλά) οι επιστήμονες λένε ότι σύντομα μπορεί να πλήξει τους πληθυσμούς τους.
Για να τερματίσουν όλον αυτό τον παραλογισμό στο απόλυτο μεγαλείο του, και να το πάνε στο επόμενο βήμα παραλογισμού, το gr.euronews.com αναφέρει:
Το 2015, μια τρομακτική εικόνα ενός «τρομερά αδύνατου» πολικού αρκούδου έκανε τον γύρο του κόσμου, πυροδοτώντας συζητήσεις για το πώς η ανθρωπογενής κλιματική αλλαγή ωθεί το είδος προς την εξαφάνιση.
Παρότι δεν υπήρχαν αποδείξεις ότι η καχεκτική αρκούδα, που κοινοποιήθηκε πάνω από 52.000 φορές τους δύο πρώτους μήνες από τη δημοσίευσή της, ήταν αδύνατη ειδικά λόγω της υπερθέρμανσης του πλανήτη, οι πολικές αρκούδες κατατάσσονται από τη Διεθνή Ένωση για τη Διατήρηση της Φύσης (IUCN) ως ευάλωτο είδος.
Μελέτη του 2020 προβλέπει ότι έως το 2100 είναι πιθανό να σημειωθούν τοπικές εξαφανίσεις πολικών αρκούδων σε ορισμένα τμήματα της Αρκτικής, ακόμη κι αν μειωθούν οι εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου.
Ωστόσο, για τους πληθυσμούς πολικών αρκούδων που ζουν γύρω από το νορβηγικό νησί Σβάλμπαρντ, η εικόνα φαίνεται αρκετά διαφορετική.
Παχαίνουν οι πολικές αρκούδες στο Σβάλμπαρντ;
Νέα μελέτη που δημοσιεύτηκε στο Scientific Reports διαπιστώνει ότι η «σωματική κατάσταση» των πολικών αρκούδων στο Σβάλμπαρντ έχει βελτιωθεί, παρά τις σημαντικές απώλειες θαλάσσιου πάγου στα γύρω νερά. Αυτό έρχεται σε αντίθεση με προηγουμένως δημοσιευμένες παρατηρήσεις για μειώσεις πληθυσμών πολικών αρκούδων που συνέπιπταν με το λιώσιμο των πάγων.
Η θερμοκρασία στην περιοχή της Θάλασσας του Μπάρεντς γύρω από το Σβάλμπαρντ έχει αυξηθεί έως και κατά 2℃ ανά δεκαετία από το 1980. Ωστόσο, σύμφωνα με απογραφή του 2004, ο πληθυσμός πολικών αρκούδων στη Θάλασσα του Μπάρεντς ανερχόταν σε περίπου 2.650 άτομα και μέχρι πρόσφατα δεν έδειχνε να μειώνεται.
Ο ερευνητής Jon Aars και οι συνεργάτες του διερεύνησαν τα πιθανά αίτια της σταθερότητας του πληθυσμού, χρησιμοποιώντας αρχεία σωματομετρικών μετρήσεων για την περίοδο 1992 έως 2019. Σύγκριναν τις μεταβολές στον δείκτη σωματικής σύστασης (BCI) των αρκούδων, ο οποίος χρησιμοποιείται συχνά ως ένδειξη των αποθεμάτων λίπους και της σωματικής κατάστασης.
Η μελέτη έδειξε ότι, παρότι ο αριθμός των ημερών χωρίς πάγο αυξήθηκε κατά περίπου 100 μέσα σε διάστημα 27 ετών, ο μέσος BCI των ενήλικων πολικών αρκούδων αυξήθηκε μετά το 2000. Με πιο απλά λόγια, τα αποθέματα λίπους των αρκούδων αυξήθηκαν όσο τα επίπεδα πάγου μειώνονταν.
Πώς το λιώσιμο των πάγων επηρεάζει τις πολικές αρκούδες
Οι επιστήμονες λένε ότι αυτό μπορεί να οφείλεται στην ανάκαμψη χερσαίων θηραμάτων που στο παρελθόν είχαν υπερεκμεταλλευθεί οι άνθρωποι (όπως τάρανδοι και θαλάσσιοι ίπποι).
Μια άλλη θεωρία είναι ότι η απώλεια θαλάσσιου πάγου μπορεί να οδηγεί ζώα-θήραμα όπως οι δακτυλιωτές φώκιες να συγκεντρώνονται σε μικρότερες εκτάσεις θαλάσσιου πάγου, κάτι που καθιστά το κυνήγι πολύ πιο αποδοτικό για τις αρκούδες.
Ωστόσο, οι συγγραφείς προειδοποιούν ότι περαιτέρω μειώσεις στον θαλάσσιο πάγο ενδέχεται να αρχίσουν να επηρεάζουν αρνητικά τους πληθυσμούς του Σβάλμπαρντ, αυξάνοντας τις αποστάσεις που πρέπει να διανύουν για να έχουν πρόσβαση σε κυνηγότοπους. Αυτό έχει ήδη παρατηρηθεί σε άλλους πληθυσμούς πολικών αρκούδων.
Γι’ αυτό οι επιστήμονες θέλουν να διεξαγάγουν περισσότερη έρευνα, ώστε να κατανοήσουν πώς θα προσαρμοστούν οι διαφορετικοί πληθυσμοί πολικών αρκούδων σε μια ολοένα και θερμότερη Αρκτική.
Η εμπιστήμονες καλά θα κάνουν να ασχοληθούν με τα μυστικά προγράμματα Γεωμηχανικής και τα κοινά συμφέροντα χωρών που θέλουν το λιώσιμο των πάγων για τον ορυκτό πλούτο, και να αφήσουν τις αρκούδες στην ησυχία τους. Και το μυαλό μας, βεβαίως βεβαίως!
ΠΗΓΗ Antimedia
