«Μετά τη Συρία η Ελλάδα». «Οι Ελληνες και οι Ελληνοκύπριοι θα θαφτούν κάτω από τα ερείπια». «Τα νησιά θα επιστρέψουν στην Τουρκία». Ολα τα παραπάνω δεν είναι παρά ένα μικρό δείγμα όσων γράφονται στο άρθρο του Ιμπραήμ Καραγκιούλ στη φιλοκυβερνητική -ή, μάλλον, απόλυτα κυβερνητική, όργανο του καθεστώτος Ερντογάν- εφημερίδα «Γενί Σαφάκ».
Το κείμενο του Ιμπραήμ Καραγκιούλ δεν είναι ακόμα ένα άρθρο γνώμης στην Τουρκία. Είναι ένα μανιφέστο όχι απλώς επιθετικότητας κατά της Ελλάδος, αλλά του οράματος της ανασύστασης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας που στο μυαλό των ιδεολογικών ταγών του κυρίαρχου αφηγήματος στη γειτονική χώρα θα ενσωματώσει, εκτός από τη Συρία και τα τουρκικά κράτη, κομμάτια της Αφρικής και τα Βαλκάνια.
«Μόλις επιλυθούν τα προβλήματα στο νότιο μέτωπο (Συρία), θα έρθει η σειρά του μετώπου που έχει δημιουργήσει (σ.σ.: το Ισραήλ) με την Ελλάδα. Τότε θα δούμε τι θα συμβεί με τα “νησιά” και ποιος θα πληρώσει το τίμημα». Εδώ επιβεβαιώνεται ο συναγερμός που μόλις προ ολίγων ημερών είχε σημάνει η «δημοκρατία»: Μετά τη Συρία, την κατάρρευση του κουρδικού μετώπου, η Τουρκία απελευθερώνει δυνάμεις και πόρους και στρέφει το βλέμμα της προς την Ελλάδα. Δεν είναι κάποια κούφια ανάλυση. Είναι οι ωμές απειλές του ιδεολογικού μηχανισμού που εκτρέφει η Αγκυρα και που θέτουν το Αιγαίο ως πρώτο στόχος της. Η πρόσφατη NAVTEX διαρκείας… δύο ετών μέσα από αυτό το πρίσμα είναι απλώς η αρχή.
Ο Ιμπραήμ Καραγκιούλ χωρίς περιστροφές απειλεί ότι «το μέτωπο Ισραήλ – Ελλάδας θα καταρρεύσει» και συνεχίζει: «Η Ελλάδα και οι Ελληνοκύπριοι θα θαφτούν κάτω από τα ερείπια».
Η αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας γίνεται ακόμα πιο ωμή όταν ο Ιμπραήμ Καραγκιούλ γράφει: «Αν ο Τραμπ κατασχέσει τη Γροιλανδία, τότε και η Τουρκία θα ανοίξει τις πόρτες για την επιστροφή στην πατρίδα των νησιών, τα οποία αποτελούν φυσική προέκταση της Ανατολίας και κατασχέθηκαν άδικα».
Σύμφωνα με τον Καραγκιούλ, η εποχή των διεθνών οργανισμών έχει τελειώσει. Η Ευρωπαϊκή Ενωσηκαι οι περιφερειακοί οργανισμοί έχουν ξεφτίσει. Και το μόνο που μένει είναι οι «αυτοκρατορίες» και ως τέτοια φαντάζεται την Τουρκία, επικαλούμενος το πολιτικό DNA Σελτζούκων και Οθωμανών. Τα υπόλοιπα κράτη μάς λέει ότι θα «ενσωματωθούν» ή θα «υποταχθούν» στις αυτοκρατορίες αυτές. Κατηγορία στην οποία βάζει και τη… χώρα μας. Γράφει συγκεκριμένα: «Ενας κόσμος έχει ανοίξει όπου κάθε χώρα είτε θα ενταχθεί σε ”νέες αυτοκρατορίες’ είτε θα πάψει να υπάρχει. Ακόμα και κράτη, πόσο μάλλον οργανισμοί, κινδυνεύουν».
Η Ευρωπαϊκή Ενωση εμφανίζεται ανίκανη να προστατέψει τα μέλη της, ενώ η Ελλάδα παρουσιάζεται ως χαρακτηριστικό παράδειγμα κράτους που θα βρεθεί εκτεθειμένο. Βάζει δε και χρονοδιάγραμμα δέκα ετών για να πετύχει η Τουρκία τους στόχους της.
Η νεοοθωμανική ιδεολογία διατυπώνεται χωρίς προσχήματα: «Η Τουρκία θα επιστρέψει στις ιστορικές και γεωγραφικές της ρίζες έπειτα από έναν αιώνα» και «η δύναμη της συνέχειας των κρατών -των Σελτζούκων, των Οθωμανών και των τουρκικών αυτοκρατοριών- θα διαμορφώσει την ιστορία και τη γεωγραφία». Δεν μιλά για επιρροή ή διπλωματία, αλλά για ανασύνθεση χωρών και συνόρων.
Για τον Καραγκιούλ και το Ισραήλ μπαίνει στο ίδιο κάδρο. Περιγράφεται ως δύναμη σε πανικό, με μέτωπα που καταρρέουν σε Συρία, Υεμένη και Σουδάν. Η Ελλάδα, στο τουρκικό αφήγημα, τοποθετείται στον ίδιο άξονα, ως προκεχωρημένο φυλάκιο ενός μπλοκ που -όπως υποστηρίζει- βρίσκεται σε αποσύνθεση.
Το μανιφέστο κορυφώνεται με την ανάδειξη του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν σε «πρωτοπόρο της Ιστορίας» και «αρχιτέκτονα της γεωπολιτικής», τον άνθρωπο που «έχει θέσει τα θεμέλια για μια νέα πολυεθνική κοινή γεωγραφία». Αυτή η προσωπολατρία δεν είναι τυχαία. Δείχνει ότι οι απειλές δεν είναι μεμονωμένες απόψεις, αλλά εντάσσονται σε ένα συνεκτικό κρατικό αφήγημα.
Για τον Ελληνα αναγνώστη το συμπέρασμα είναι σαφές. Το κείμενο αυτό δεν γράφτηκε για να σοκάρει και να πουλήσει παραπάνω φύλλα η εφημερίδα. Δεν γράφτηκε ούτε για να συσπειρώσει το τουρκικό κοινό. Αποτελεί μια δημόσια στρατηγική απειλή που «δίνει στόχο» στις ορδές Ουιγούρων, Τσετσένων, Τουρκμένων και λοιπών τζιχαντιστών που πολεμούν αυτή τη στιγμή στη Συρία. Επιβεβαιώνει δε ότι η συζήτηση στη γείτονα δεν αφορά το αν η Ελλάδα βρίσκεται στο τουρκικό στόχαστρο, αλλά το πότε και με ποια μορφή.
Προσωπικός αρθρογράφος του Ερντογάν, που διατυπώνει όσα εκείνος δεν θέλει να «χρεωθεί»
Ο Καραγκιούλ δεν αποτελεί κάποια περιθωριακή ή ακραία φιγούρα στην τουρκική δημοσιογραφία. Ξεκίνησε να εργάζεται στην εφημερίδα «Γενί Σαφάκ» (συμφερόντων του γαμπρού του Τούρκου προέδρου) το 1995 και είναι γνωστός για τα άρθρα και τις στήλες του που επικεντρώνονται στην εξωτερική πολιτική, ενώ έγινε και αρχισυντάκτης της. Σύμφωνα με πληροφορίες από την Τουρκία, αποτελεί τον «προσωπικό αρθρογράφο» του Ταγίπ Ερντογάν και διατυπώνει στο χαρτί και στον ψηφιακό κόσμο όσα ο ίδιος ο πρόεδρος της Τουρκίας δεν θέλει να «χρεωθεί». Η γραφίδα του χρησιμοποιείται στο εσωτερικό της Τουρκίας ως «ρόπαλο» που σκοπό έχει να βάλει στο κάδρο ως «προδότες» όσους δεν συμμερίζονται και δεν χειροκροτούν τις πολιτικές Ερντογάν.
Συχνά πυκνά δε ποζάρει μαζί του ακόμα και στο προσωπικό του αεροπλάνο, στο οποίο ο Τούρκος πρόεδρος συνηθίζει να μιλά στους δημοσιογράφους κατά την επιστροφή του από ταξίδια στο εξωτερικό και να «δίνει τη γραμμή» της εξωτερικής πολιτικής. Κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης του Ναγκόρνο Καραμπάχ μεταξύ του Αζερμπαϊτζάν και των Αρμενίων, υπαινίχθηκε ότι οι πύραυλοι θα έπρεπε να χτυπήσουν το κέντρο της πόλης του Ερεβάν «κατά λάθος».
Είναι δε ο άνθρωπος που την ημέρα των εγκαινίων του γηπέδου της ΑΕΚ «Αγια-Σοφιά» ισχυρίσθηκε ότι μια μέρα οι Τούρκοι θα το κάνουν κι αυτό… τζαμί.
